bugün yürüyüş esnasında yabani bir erik ağacında şakıyan bir ötücü kuşa rastladım. ötüşüne ara verdiği her defada bay fletcher gibi 'devam et, çok güzeldi son kısım' diye bağırdım. nasıl bir ahengin içindeysem o da her defasında daha da güzel şakıyarak karşılık verdi (küfretti muhtemelen). ne diyordum, çok şiirsel ve sinematografikti dediğim gibi.