Platon'un Gözünden / 2 Haziran
"Platon ne kadar da güzel söylemiş: Ne zaman birileri hakkında konuşacak olsanız her zaman olaylara kuş bakışı bakın ve tüm resmi tek seferde görün. Kalabalıklar, ordular, düğünler ve boşanmalar, doğumlar ve ölümler, gürültülü mahkemeler ya da sessiz odalar, yabancılar, tatiller, anma törenleri ve pazarlar. Tüm bunlar birbiri içine geçmiştir ve her biri karşıtıyla eştir."
— Marcus Aurelius, Kendime Düşünceler, 7.48
Şair Lucian tarafından yazılmış Icaromenippus: An Aerial Expedition (Gökyüzünde Bir Keşif Gezisi) adlı diyalogda anlatıcıya uçma yeteneği bahsedilir ve o da dünyayı yukarıdan izleme şansına erişir. Gözlerini dünyaya çevirdiğinde en zengin kişilerin, en büyük toprak sahiplerinin ve bütün ülkelerin yukarıdan bakıldığında oldukça komik bir şekilde küçük göründüğünü fark eder. Artık tüm bu savaşlar ve kaygılar gözüne oldukça önemsiz görünmektedir.
Biz Allaha ve Resulüne malikiz.
Ölçümüz daima şuydu ve daimla o kalacaktır: "Zehirle pişmiş aşı yemeğe kim gelir?"
Büyük şair ve arif Yunus Emrenin bu mısralarından güzel söz yoktur. Onun içindir ki, insanları pohpohlamak ve nefs ayranlarını kabartmak yerine, insanlara, yemesi gerçekten zehirden beter bir aş teklif ettik. İrfan, idrak ve insaf sahibi herkes, kurtuluş cevherinin bu acı aş içinde bulunduğunu anlar ve ona dört elle sarılır. Büyük bir Fransız şairinin sanatı anlattıktan sonra "gerisi edebiyattır!" demesi gibi, gerisi yemek değil, muzahrefättır. Zehirle pişmiş aşı yemeğe kim gelir? Evet, evet, ölçü budur! Malûm olsun ki, yarın, Hakkın iznile muvaffak olursak, şimdiden insanlara pek sert ve kılıçlı görünen bu aştan, çok daha acılarını yedireceğiz.
Sonumuzun tatlilaşması ıçın... Varsa bu aştan yemeye yeni istekliler, buyursun! Soframız açıktır!
Çocuklar gibiAlıntı
Bende hiç tükenmez bir hayat vardı,
Kırlara yayılan ilkbahar gibi.
Kalbim her dakika hızla çarpardı,
