Güzide
@gzide_n
~just my reading diary
Geri getirecek misin ışıklarımı?
Soğuk kağıtlarım özlüyor seni.
Ne yazarım ki ışıksız, sensiz?
Boğuk harflerim bekliyor seni.
Geri getirecek misin ellerimi?
Kırık sözcüklerim özlüyor seni.
Ne yazarım ki elsiz, sensiz?
Yıkık tümcelerim bekliyor seni.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir akşamda bitirdik sevgiyi
ozlemle.
Bir akşamda başlattık acıyı
Elemle.
Orada
iki akşamda
ozlemle, elemle
Yıkıp kaldık
Olamadığımız yerde .
“Asıl ihanet,yenilgiyi kabul etmek olacaktı.”1000Kitap
“Hayat böyle bir şeydi işte, bazen en karanlık ve en aydınlık zamanları aynı anda yaşatıyordu. Bir yandan alırken, öbür yandan veriyordu.”
“Seven, doğuran, ümit eden, binlerce defa düşüp yeniden ayağa kalkan, Eğilen ancak yenik düşmeyen kadınlara…”
Vee 100. Kitabımla birlikte 2025 okuma hedefimi tamamlamış bulunmaktayım kendimi ayrıca tebrik ediyorum %100 okur diyebilirim artık sanırım kendime.Böyle güzel bir esere denk gelmesi de ayrıca anlamlıydı.
Kitaba gelince, üç cesur yüreğin-Smita,Gulia,Sarah- yaşam örgüsü adeta…
Hikaye, karakterler, kitabın adı o kadar örüntülü ki gerçekten çok anlamlı bir eserdi.
Mutlaka okunmasını tavsiye ediyorum.
Yazarın anlatımı çok sade ve akıcıydı. Aynı zamanda umut dolu bir eserdi. Keşke her kadın Smita gibi cesur, Gulia kadar kararlı ve Sarah kadar değişime açık olabilseydi…
Keşke her kadın kendi olabilme özgürlüğünü tadabilseydi…
Mükemmellik, her zaman güçlü olmak, hep mutlu olmak ya da kötü bir talihe boyun eğmek zorunluluk değil ama var olmak bir zorunluluktu! Herşeye rağmenlerinle birlikte kendin olabilmek - kendin kalabilmek - sadece kendince yaşamak bir zorunluluktu onlar için…
Kendi girdabından kurtulma cesaretini göstermiş, vazgeçmeyen güçlü kadınlara…
“Yarın yeniden işe koyulacağım.
Beni bekleyen başka hikayeler,
Başka hayatlar,
Başka sayfalar var .” #k:205869laet 
Laetitia Colombani
Laetitia ColombaniUzun bir sessizlik oluyorsun dağlara baksam
Karşılıksız mektuplar kadar burkuluyor kalbin
Yazdığım şiirler de canımı sıkıyor artık
Fotoğraflarımı yırtıp atıyorum tek tek
Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi
Eylül diyorsun, tam da orda başlıyor ayrılık
Çocuksun sen...Alıntı
Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak
Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin
Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen
Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun
Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada
Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum.
Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil