Gizem Dinç
@gzmdnc
Beni kitaplara kaçıran ne çok insan var.
Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu. O anı geçince söz soğuyor, katılaşıyor, insanın yüreğine taş gibi oturuyor ve bu ağırlığı kaldırıp atmak hiç de kolay olmuyordu.
Reklam
Saptığım bu yolun gül bahçesi olmayacağını biliyordum.
Anlık mutluluklar yaşayıp derin hüzünleri tek başına atlatmayı öğrendiğin vakit kimseye de ihtiyacın olmuyor. Siz buna yalnızlık, ben ise huzur diyorum.
Aynı dilde mi kederlendik sahi,
Aynı yüzyıl mıydı şu yaşadığımız.
