Orman müthiş bir hızla yanarken küçük bir serçe, yolundaki gölden ayakları arasına su alıp ormanın üzerine bırakıyor ve tekrar göre uçuyormuş. Ormanın yanışını çaresizlikle izleyen hayvanlardan biri gülümseyerek seslenmiş: “Ne o serçe, ormanı birkaç damla suyla mı söndüreceksin? Serçe cevap vermiş: “Benim elimden gelen bu!”
Seni bana anımsatmayacak bir şey var mı acaba? Her yanımda sen yok musun? Ah, sana nasıl bağlandım! Ah, bu yolun beni buralara getireceğini hiç düşünmemiştim!
O beni seviyor! Bu kollar ona sarıldı, bu dudaklar onun dudaklarında titredi, bu ağız onunkinde kekeledi. O benim! Sen benimsin! Evet Lotte, sonsuza kadar.
Çünkü onu yalnızca ben o kadar yürekten ve o kadar fazka seviyorum ki, ondan başka ne bir şey tanıyor, ne bir şey biliyorum; ondan başka da bir şeyim yok zaten!