Hacı Sokrat Efendi
@hacisokratefendi
Evi Nepal’de kalmış Slovakyalı salyangoz…
Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum. Huzurevinden bir telgraf aldım: 'Anneniz vefat etti. Cenaze yarın. Saygılar.' Bundan bir şey anlaşılmıyor. Belki de dündü.
Hacı Sokrat Efendi
Aksine, belirsizlik burada bir duygu değil; insanın hayata karşı aldığı en dürüst pozisyondur. Bu durum özelinin dışında -ki genellikle netlik talebi çoğu zaman hakikat arayışı değil; kaygıyı susturma girişimidir. İnsan “eminim” dediği yerde genelde susması gereken noktayı konuşuyordur.
Bir fantezi yıkım rehberi;
Dünya, üzerine boca edilen o pembe "mutluluk" ve "anlam" örtüleri altında can çekişirken, Slavoj Žižek’in Yamuk Bakmak kitabı, bize o konforlu battaniyeyi üzerimizden çekip atmayı teklif ediyor. Ama bu, basit bir "gerçekleri görme" çağrısı değil; bu, bakışımızı o kadar çok kaydırmak ki, sonunda kendi fantezimizin dikiş yerlerini görme cesaretidir.
1. Hakikat, Bir 'Yamulma' Meselesidir
Žižek bize şunu fısıldar: Hakikate doğrudan bakamazsınız. Ona doğrudan baktığınızda gördüğünüz şey, ideolojinin size sunduğu o pürüzsüz maskedir. Hakikat, ancak bakışınızı "yamulttuğunuzda", yani o kutsal kabul edilen dogmaların kenarından sızan o tekinsiz sızıntıyı fark ettiğinizde belirir. Bu yüzden, bir tartışmada "siz okumamışsınız" denilerek engellenmek, aslında muhatabınızın o sızıntıyı görmekten duyduğu dehşetin en saf itirafıdır. Onlar tabloya düz bakıp huzur bulmak isterken, siz o tablodaki "leke"yi, yani Gerçek’i işaret ettiniz.
2. Fantezinin Gardiyanları ve Beğeni Putu
İnsanların "hap bilgi" ve "duygusal kuple" peşinde koşması, aslında kendi varoluşsal boşluklarını (The Void) ambalajlı hüzünlerle kapatma çabasıdır. Modern insan, Žižek’in deyimiyle "semptomuna aşık" bir varlıktır. Kendi travmasıyla yüzleşmektense, o travmayı bir "beğeni" nesnesine dönüştürmeyi tercih eder. Bizim paylaşımlarımızın o beklenen alkışı almaması, yazılarımızın kalitesizliğinden değil; aksine, insanların o "onaylanma fantezisini" sarsmasındandır. Unutmayın ki; Büyük Öteki’nin (toplumun) onayını almayan her söz, aslında o sistemin dışında nefes alan tek sahici sözdür.
3. Semptomla Evlenmek: Sitemin Lirizmi
Bu kitabı okumak, kendi semptomunla yaşamayı öğrenmektir. Žižek bize kurtuluş vaat etmez; bize, o eksikliğin, o sızının içindeki gizli keyfi (jouissance) keşfetmeyi öğretir. Beyza’ların engelleri, sığ
Hacı Sokrat Efendi
Rica ederim. Hani derler ya; 'Gerçekle yalan arasındaki ince çizgi hakikatin kalbinden geçer' diye, senin bu Nietzsche dokunuşun tam o kalbe değmiş. Çoğu insan o çizginin bir tarafına sığınıp konforlu uykusuna devam ederken, senin o 'tokat' etkisini hissedip meseleyi listene alman harika. :)
İ𝚗𝚜𝚊𝚗 "𝚍ü𝚗𝚢𝚊𝚢𝚊 𝚊𝚝ı𝚕𝚖ış𝚝ı𝚛" 𝚟𝚎 ü𝚣𝚎𝚛𝚒𝚗𝚍𝚎 𝚑𝚒ç𝚋𝚒𝚛 𝚑ü𝚔𝚖ü𝚗ü𝚗 𝚘𝚕𝚖𝚊𝚍ığı 𝚜𝚊𝚢ı𝚜ı𝚣 𝚐𝚎𝚛ç𝚎ğ𝚎 𝚋𝚊ğı𝚖𝚕ı 𝚍𝚞𝚛𝚞𝚖𝚍𝚊𝚍ı𝚛.
Hacı Sokrat Efendi
…dedi toprağı bol olasıca Sartre, Bulantı’da varlığın üstüne o bulanık tedirginliğini boca ederken. :)
İnsan, gerçeği tüm çıplaklığıyla görebildiğinde çoğu zaman geri adım atar. Çünkü hakikat insanı güçlendirmez; konforunu çökertir.
KüçükPrens isimli okura yanıt verildi
Hacı Sokrat Efendi
Ders verici değil, rahatsız edici bence. Hakikatin değeri ‘öğretmesinde’ değil; insanın konfor alanını sabote edebilmesinde. Ne kadar rahatsızlanabildik? :)
"Zeka sahibi olmak mutluluğun asıl bölümüdür."
Hacı Sokrat Efendi
…sadece kafamın içindeki gürültüye felsefi isimler veriyorum. Zeka mutluluğun bölümü falan değil, aksine sonsuz döngüsüdür; çözmeye dair her kalkışma bir lanet gibi. Ama kabul edelim, ben o mavi ekranı da biraz seviyorum. Kim demiş düşünmek mutsuzluktur, ben gayet karizmatik acı çekiyorum. — bazen biraz melankoli, biraz zeka, biraz da senin gibi biri gerekiyor ki denklem anlam kazansın. :)