Halil
@haguler
Şu anda okuduğu kitaplar
Anayurt Oteli - Zebercet
(Spoiler içerir)
Zebercet’i anlayabilmek için geçmişini üçe ayırabiliriz. Otelin geçmişi, annesinin geçmişi ve bu ikisini bünyesinde taşıyan kendi geçmişi.
Otelin Geçmişi:
- Zengin Rumların oturduğu bir semtte yanmadan kalan yapılardan birisidir. (Yangın felaketinden kurtulmuş bir yapı olup başka bir milletin, kültürün izleri taşır. İsminin de Anayurt Oteli olması kendi içinde bir tezatlık oluşturur.)
- Bir eşraf konağı iken otele çevrilmiştir. (Bir evken herkesin gelip kalabildiği bir yapıya çevrilmiştir. Bu yüzden Zebercet için sıcak bir yuva olmaktan yoksundur. İyi bir aile ilişkisi kurulmasına ket vurmuştur. Zebercet’te yurtsuzluk, evsizlik, kimsesizlik duygularını doğurmuştur.)
- Otel yazısının bir ucunun toprağı göstermesi. (Otelde ölenlerle, öldürülenlerle ve sonunda Zebercet’in intiharıyla birlikte daha anlamlı hale gelir.)
- Babasının otelde ölmesi ve otelin bahçesinde yıkanması. (Ölüm ve otelin birbiri ile sürekli ilişki içinde olması.)
Annesinin Geçmişi:
- Babasının bilinmeyişi. (Zebercet’in soyunun nereye dayandığını bilmemesi, bu belirsizlik çevresine yabancılaşmasına ve yalnızlaşmasına neden olmuştur. Çünkü nereden geldiğini bilmek, o kişi ölü olsa dahi, yeryüzünde bir yerinin bir bağının olduğunu hissettirir. Bu yüzden Zebercet sürekli kendi içinde varoluş savaşı verir. Onun da burada olduğunun fark edilmesini ister. Bıyığını kestirdiğinde “Sabah var mıydı bıyığım?” (Atılgan, 2019, s.29) diye sorması bu yüzdendi.)
- Annenin Zebercet’in çocukluğunda geçmişiyle ilgili şeyler anlatması. (Annenin kardeşinin gayrimeşru bir ilişkisinin olduğu iması ve ardından 19 yaşında intihar etmesi, oğlunun intiharına dayanamayan annenin ölümü, Nurettin Bey’in Mevlevihaneden erken çıkmasının ardından ölmesi, konağın
Halil
Yorumunuz muhteşem olmuş gerçekten…
Reklam
Ekşi sözlük'e de yazdım, arak demeyin
İnsanlara olan bakış açımı değiştirmiş kitap. bu kitabı okumadan önce o kadar gereksiz insan var ki bu adamlar niye yaşıyor acaba diye soruyordum. kitabı okuduktan sonra aklıma osman diye bir arkadaşım geldi. osman sıradan bir çocuktu bana göre. çalıştığım internet kafeye gelir, yarim saat bilgisayar botlarına karşı counter oynar giderdi. üniversiteye başlayınca kaldığım özel yurtta yemek yerken osman'ın da bizim yurtta kaldığını gördüm. selamlaştık, klasik üniversite muhabbeti yaptık.
osman hep o sıradan haliyle yemekhaneye gelirdi, üst baş özensiz bir şekilde, hatta bazen uykulu bir sekilde görürdüm osman'ı. bu arkadaş niye var diye sorardım kendi kendime.
sonra ben ikinci yıl eve çıktım. o günden sonra osman'ı çok az gördüm. yine o raif efendi edasında bir başına takılıyordu. sonra bir gün facebook'ta ortak arkadaşların birisi mekânın cennet olsun kardeşim diye osman'ın asker resmini paylaşmış. şok oldum. şehit mi oldu diye haberlerde arattım. bir de baktim ki osman okuldan sonra askere gitmiş asteğmen olmuş. terhisine çok az bir zaman kala kendisini vurmuş.
kim bilir osman'ın iç dünyasında neler neler vardı? neler yaşadı da osman kendini vuracak bir insan hâline geldi? veya gerçekten o kadar boş biriydi bu hayattan sıkıldı da mı intihar etti bilmiyorum.
bu kitap ne zaman aklıma gelse osman da aklıma gelir. kitabı okuduktan sonra bir dilenciyi bile gördüğümde acaba kim bilir nasıl bir hayatı vardı, ne hayalleri vardı diye sorarım kendi kendime.
Halil
Dünya hayatı sırları ile ilginç gerçekten, insanlar da değer ve özellik olarak eksi sonsuz ile artı sonsuz arasında dır, her insan farklıdır yani, bu işin sırrını Allah dan başka kim bilebilir ki...
9/10
2019 11. kitabı
Bernard Lewis'in bu yapıtı sadece Ortadoğu ile ilgilenenler için değil, aynı zamanda genel kültür açısından meraklı herkes için başlangıç niteliğinde; konu bakımından yüzeysel ama içerik, ayrıntı bakımından ziyadesiyle doyurucu bir bölge çalışmasıdır. Şarkiyatla ilgilenen herkesin bildiği bu üstadın eserini daha önce birçok kere başlamış, yarıda bırakmış; veyahut da ara bölümlerden incelemiştim. Bu sefer baştan sona tek tek irdeleyerek, hazmederek okudum. Benim için keyifli bir ay oldu.
Kitap beş kısımda on dokuz bölümle incelenmiş; Hırıstiyanlık öncesinden tutun, son Saddam olaylarına kadar değinmiş, analizlerini yapmıştır. Son diyorum, çünkü 1995 yılında basılmış. Tabi ondan sonra da Ortadoğu'nun kaderini değiştiren pek çok şey oldu ama onları başka eserlerinde görebiliriz. Benim için, kitabın başı Hıristiyanlık ve İslamiyet öncesine dair birçok bilmediğim şey barındırdığı için çok canlı ve meraklı geçti. Okudukça kitaba ne kadar emek harcandığını görüyorsunuz. Orta kısımlarda ise "genel" olarak bildiğim şeyler olduğu için açıkçası biraz sıkıldım ama tam olarak kronolojik ilerlemediği için zaman zaman geriye dönüşler ilgimi canlı tutmaya yetti. Son iki bölüm ise aslında yakın Ortadoğu tarihinin genel özeti niteliğindeydi. Kitap sonunda da eski bölge haritaları, kronolojik tarih ve Ortadoğu'yu temsil eden bir çok fotoğraf ve resme yer verilmiş.
Eleştirilecek kısımları elbet vardır, bazı değinilmemiş veya üzerinde fazla durulmamış konular gibi. Ama yeterince geniş bir içeriğe sahip olduğundan böyle şeyler elbet kaçınılmaz olacaktır. Diğer bir eleştirim de elimdeki 12. Baskıda birçok yazım hatası olmasıydı. Tabii bu ilgili yayınevi ile ilgili bir durum.
Geçtiğimiz Mayıs ayında 102 yaşında iken hayata gözlerini yuman Lewis hakkında ise Murat Bardakçı şöyle diyor:
Halil
Analiziniz çok güzel olmuş gerçekten, okumaya yeni başladım, Ortadoğu ya da Mezopotamya bölgesinin tarihini merak ermeyen yoktur herhalde...
Zeze ve Portuga bu iki karakter herkesin duygularını alt üst etti. Mükemmel bir kitap. Çocuklardan başlayıp tüm millete okutmak gerek. Hayatın gerçeklerini, üzüntüyü, gerçek mutluluğu ve sevgiyi çok güzel anlatmış. Akıcı. Devam serisini de aldım daha sonra okuyacağım üst üste aynı yazarı okuma taraftarı değilim. Bu kitabı kesinlikle alın ve okuyun.
Halil
Zeze aslında çok yaramaz bir çocuk ama hayal dünyası ve umutları olan bir çocuk, Zezeyi de bu orjinal kalıyor yoksa bizim toplumumuz bu tür çocuklara haşarı bir çocuk yakıştırmasını yapar...