Elif
@halftimeyogi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Susmanın Romanı: Okuyucu
“Duyarsızlıkla duygusallığın yan yanalığı bana bile tuhaf geliyordu.” Okuyucu, tam da bu iki duyguyu bir arada hissettiren, ağlatmadan boğazda düğümlenen bir roman.
Hikâye, 36 yaşındaki Hanna ile 15 yaşındaki Michael’ın ilişkisiyle başlıyor. Zamanla bu ilişki; tutku, utanç ve bağımlılık ekseninde karmaşık bir hâl alıyor. Michael büyüdükçe uzaklaşsa da kopamıyor; Hanna ise bir gün ansızın -bir hayal kırıklığı sonucu- gidiyor, belki de kaçıyor.
Yıllar sonra yolları bir mahkeme salonunda kesişiyor. Hanna sanık, Michael ise izleyici. Bu noktadan sonra roman; adalet, suç, utanç ve sorumluluk üzerine derinleşiyor. Özellikle geçmişle yüzleşme ve bir kuşağın diğerine bakışı çok etkileyiciydi.
Beni en çok düşündüren ise “susmak” meselesiydi:
Birinin hayatına müdahale etmemek için susmak, birine doğrudan kendini ifade etmeyerek susmak, utancını ve sırrını saklamak için susmak, yanlış anlaşılmana rağmen susmak, gördüklerini ve hissettiklerini susmak… Bir seçim olarak, bir mecburiyet olarak, bir saygı gösterme biçimi olarak susmak üzerine çok düşündürücüydü.
Ayrıca kitap, geçmişin değişebilirliği fikrini de sorgulatıyor. Belki de geçmiş, her hatırlayışta yeniden şekillenen bir şeydir. Bu düşünce bana kuantum fiziğini hatırlattı ve okudukça katmanlarına ayrılan bu kitaba bir kez daha hayran bıraktı.
Sessiz ama derin ilerleyen, okuru kendi vicdanıyla baş başa bırakan bir roman. Herkese tavsiye ederim.