ölüm ve yaşam birbirine tezat durur ama en çok bu ikisi birbirine karışır.bazıları öldüğü halde kendini hayatta sanıyor, bazı ölüler de sürekli hayatın içinde.bize verilen ceza da bu belki: ölümle hayat arasındaki çizginin belirsizleşmesi, ölümü ve hayatı gereği gibi hissedip yaşayamamak.
birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yanlızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.