“Her kim Tanrı’nın Bir’liğine şahadet ettiğini iddia ederse, o bununla Tanrı’ya şirk koşmuş olur.
(…)
Tanrı’nın kendisinden başka kimse Tanrı’nın Bir’liğine şahadet getiremez. O’nun Resulü’nden başka kimse tevhid inancının gerçek mahiyetini bilemez.
(…)
Bilesin ki, insan Tanrı’nın Bir’liğine şahadet ettiği zaman, kendi varlığını da teyit etmiş olur ve kendi varlığını teyit eden kimse, gizli putperestlik yapmış olur. Her şeyden münezzeh-ulu Tanrı, yarattıkları arasından seçtiği birinin dili ile kendi birliğine şahadet eder. Eğer O benim dilimden kendi Bir’liğine şahadet ederse, O, O’dur ve bu O’nun işidir. Yoksa, O’nun Bir’liğine şahadet etmek benim ne haddime?”