Merhaba sevgili okur,
İran şiirini okumayı da dinlemeyi de çok severim. Ses yapısı mıdır beni bu kadar etkileyen bilmem ama şiire en çok yakıştırdığım dil Farsçadır. Okurken de dinlerken de bambaşka bir büyüsü olduğunu düşündürür.
Modern İran şairlerinden Sohrâb Sepehrî’nin “Heşt Kitâb (Sekiz Kitap)” eserinde bütün şiirleri yer alıyor. Çevirmen Mehmet Kanar, ressam kimliğiyle de tanınan şairin şiirlerinde en çok kullandığı motiflerden şöyle bahseder: "Işık, karanlık, alacakaranlık, yokluk, varlık, renk, renksizlik, suskunluk, hareketsizlik, kıpırtı, hâlvet, yalnızlık, düşler âlemi, gam, hüzün, ölüm, zaman, zamansızlık, an, nakış, doku gibi kelimeler şiirinde yeni ifadelerin, yeni hayal resimlerinin altyapısını oluşturur.”
Resmen resim yapar gibi şiir yazmış Sepehri. Şiir okurken tabloya bakıyor gibi hissettim. Muazzam bir deneyimdi. Sevdim. Diğer taraftan, modern şiirlerle, hangi dilde yazılmış olursa olsun, bir kan uyuşmazlığı yaşıyorum. Yer yer keyifle okusam da bazen, ne okuyorum ben, sorgulaması içinde buluyorum kendimi.
İran şiiri ile tanışmamış olanlar açıp herhangi bir İran şiirini dinlesinler lütfen, o büyülü his belki sizi de yakalar.