ELFHAME DÜNYASIİnceleme
şu peri masallarını falan . hani o kanatlı, arkasından simler saçarak dolaşan tatlış periler var ya? işte 
Holly Black o perileri almış ve içlerine tam birer canavar yerleştirmiş. Elfhame dediğimiz yer, tamamen kibir, acımasızlık ve güç savaşı üzerine kurulu. buradaki periler (Hava Halkı), insanları o kadar aşağılık görüyor ki, sırf eğlenmek için zihinlerini bulandırıp ölene kadar dans ettirebiliyorlar.
yalan söyleyememe meselesi: bu varlıkların biyolojik olarak yalan söyleme yetenekleri yok. bak burası çok önemli. insan ilk duyduğunda "ne güzel, herkes dürüst" diyor. adamlar yalan söylemeden seni öyle bir manipüle ediyor, kelimeleri öyle bir evirip çeviriyor kii, günün sonunda kendi rızanla uçurumdan atlamış buluyorsun kendini. tam bir psikolojik savaş yöntemi.
Jude’un neden bir tehlike olduğu: işte Jude tam bu noktada devreye giriyor. Jude bir insan. yani perilerin gözünde zayıf, ezik, kırılgan ve ölümlü bir çöp. ama Jude’un onlarda olmayan bir gücü var: yalan söyleyebilmek. periler dünyasında bu o kadar büyük ve öngörülemez bir hile ki, Jude bu yeteneği sayesinde o koskoca saray entrikalarının arasında hayatta kalıyor,herkesi parmağında oynatıyor.
OLAY ÖRGÜSÜ
1. 
Zalim Prens : ezilen kızın intikamı
her şey Jude henüz çok küçükken başlıyor. öz annesiyle babası, gözlerinin önünde acımasızca katlediliyor. katil kim ? annesinin eski peri eşi olan general Madoc. Madoc nefret edilecek bir adam ama garip bir şekilde Jude ve ikiz kardeşi Taryn’i alıp Elfhame’e getiriyor, onlara kendi soyadını veriyor ve bir peri gibi büyüteceğine söz veriyor.
saray okuluna başladıklarında Jude için cehennem hayatı başlıyor. kralın en küçük, en şımarık, sürekli sarhoş gezen oğlu Prens Cardan ve arkadaş grubu Jude’a kafayı takıyor. kızı nehre atmaya çalışıyorlar, zehirli peri meyveleri yedirip
Holly Black o perileri almış ve içlerine tam birer canavar yerleştirmiş. Elfhame dediğimiz yer, tamamen kibir, acımasızlık ve güç savaşı üzerine kurulu. buradaki periler (Hava Halkı), insanları o kadar aşağılık görüyor ki, sırf eğlenmek için zihinlerini bulandırıp ölene kadar dans ettirebiliyorlar.
yalan söyleyememe meselesi: bu varlıkların biyolojik olarak yalan söyleme yetenekleri yok. bak burası çok önemli. insan ilk duyduğunda "ne güzel, herkes dürüst" diyor. adamlar yalan söylemeden seni öyle bir manipüle ediyor, kelimeleri öyle bir evirip çeviriyor kii, günün sonunda kendi rızanla uçurumdan atlamış buluyorsun kendini. tam bir psikolojik savaş yöntemi.
Jude’un neden bir tehlike olduğu: işte Jude tam bu noktada devreye giriyor. Jude bir insan. yani perilerin gözünde zayıf, ezik, kırılgan ve ölümlü bir çöp. ama Jude’un onlarda olmayan bir gücü var: yalan söyleyebilmek. periler dünyasında bu o kadar büyük ve öngörülemez bir hile ki, Jude bu yeteneği sayesinde o koskoca saray entrikalarının arasında hayatta kalıyor,herkesi parmağında oynatıyor.
OLAY ÖRGÜSÜ
1. Zalim Prens : ezilen kızın intikamı
her şey Jude henüz çok küçükken başlıyor. öz annesiyle babası, gözlerinin önünde acımasızca katlediliyor. katil kim ? annesinin eski peri eşi olan general Madoc. Madoc nefret edilecek bir adam ama garip bir şekilde Jude ve ikiz kardeşi Taryn’i alıp Elfhame’e getiriyor, onlara kendi soyadını veriyor ve bir peri gibi büyüteceğine söz veriyor.
saray okuluna başladıklarında Jude için cehennem hayatı başlıyor. kralın en küçük, en şımarık, sürekli sarhoş gezen oğlu Prens Cardan ve arkadaş grubu Jude’a kafayı takıyor. kızı nehre atmaya çalışıyorlar, zehirli peri meyveleri yedirip
“Önce kırık bir ayak parmağı, sonra kırık bir alın, sonra kırık bir kalp.”
75 yaşında Henry Miller, beşinci ve son eşi olacak Hiroko Tokuda adlı bir kadına aşık oldu ve onun peşinden koştu.
Bu el yazısıyla yazılmış kısa kitap, güzel bir dille yazılmış ve romantik düşüncelerle dolu, ancak Miller'ın o dönemde hissettiği gerçek özlem ve yalnızlık beni üzdü.
“Dizlerimin üzerine çöker ve konuşacak bir karınca veya hamamböceği arardım.”
Tokuda'nın ölümünden sonra onun hakkında oldukça hoş olmayan şeyler söylediği aktarılıyor; bu da, onunla evlenmesine rağmen, ne kadar çabalasa da onun veya kültürünün hiçbir şeyini anlayamayacak olması gerçeğini daha da yürek burkan hale getiriyor.
“En kötü halimizde bile umut doluyuz.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hamamböceğine Dokunmak
Puan vermedi·112 syf.·
2026 7. kitabı
"Hamamböceğine Dokunmak”, insanın korkuları, kaçışları ve kendisiyle yüzleşmesini sade ama düşündürücü bir dille anlatan kısa bir eser.
Hamamböceği aslında rahatsız olduğumuz duyguların sembolü gibi kullanılmış. Kitap, “kaçmak mı yoksa yüzleşmek mi?” sorusunu hissettirerek ilerliyor.
Düşündüren,
insanın içine dokunan,
sade ama anlamlı,
kısa sürede okunup uzun süre etkisi kalan bir kitap.
Okunmasını şiddetle tavsiye ediyorum. Ben BA YIL DIM 🩷
Kitap gerçekten kalınlığının hakkını veren sarsıcı bir eser doğrusu. Ve uzun soluklu, kuruluktan uzak doyurucu bir eser okuduğumu farketmemiştim bu güne kadar. Nasıl bir incelemenin ortaya çıkacağını kestiremiyorum şimdiden sanırım bunda kitabın bende derin etki bırakmasının payı olduğunu düşünüyorum. Nitekim romanı okuduğumda vücudumdan soğuk ürpertilerin geçtiğini hissetmedim değil.
Gelgelelim kitaba: Roman türünün 2. babası sayılan Dostoyevski Suç ve Ceza’nın temeline mayın gibi bir kriz yerleştirmiştir ve bu krizin patlaması başkarakter Rodion Romanoviç Raskolnikov’un hayatını kökten sökerek geri dönülemez bir kabusa çevirmiştir.
Eser bir hukuk öğrencisi olan ve babasının vefatından sonra sefaletin altında ezildiği için okulunu bırakmak zorunda kalan annesi ( Pulheriya Aleksandrovna) ve kız kardeşi ( Avdotya Romanovna)’ dan başka kimsesi olmayan Rodya (Raskolnikov)’ın kendisine,ailesine ve topluma karşı içsel mücadelerle dolu ruhsal çalkantılarını anlatmaktadır.
Anlamsız, boş yere işlenmiş bir değil iki cinayet: Rodya baba yadigarı birtakım değerli eşyalarını rehin bıraktığı ve ona göre hiçbir kimseye yararı olmayan kan emici bir bit olarak gördüğü tefeci Alyona İvanovna ve hesapta olmadan onun kız kardeşi Lizaveta’nın cinayetini işlemekle kendini facianın kucağına atmıştır.
Rodion planladığı suça müthiş rastlantılarını da ekleyerek adeta bu eyleme yazgısal bir buyruk gözüyle kendini inandırmıştır. Tefeci kadını öldürmesinin haklı gerekçesi onun matematiksel teorisi olmuştur: “ bir ölüm ve yüzlerce hayat” çünkü Rodya tefeci kadını bir hamamböceği olarak görüyordu. Onun parasıyla bir çok insan yoksulluk ve ahlaksal çöküşten kurtulacak, toplumsal denge sağlanacaktı.
Anladığım kadarıyla tefeci kadını öldürmesindeki diğer neden kendinin de geleceğin bir
Bitti…
Ivo Hamam bir hamamböceği. Ve bizler bu kitapta onun günlüğünü okuyoruz. Yaşadıkları evin sahibesi bir gün ölür ve mirasçılar evi detaylı temizleyip ilaçlayacakları için Hamam ailesi yıllardır yaşadıkları bu evden ayrılmak zorunda kalırlar. Yakınlardaki bir otele doğru yola çıkarlar. Yolda karşılaştıkları sıçanlardan kurtulup otele vardıklarında kendilerinin başka bir türü olan başka bir hamamböceği ailesi ile karşılaşırlar…
Oldukça keyifli ve farklı bir deneyimdi sevdim.
Öncelikle çok ince bir kitap olduğunu söylemeliyim. Yazarın diğer kitabı Dehşet Apartmanı'nı okumadım. Ama okıynsca varsa buyursun, bir kıyaslama yapsın. Korku hikayesi olarak görülmüş, yazar korku kraliçesi olarak ilan edilmiş.
Bir Türk olarak geçtim, masal niyetine korku hikayelerle büyütülen biri olarak zerre korkmadım.
Ancak kullandığı tema ve İşlediği detaylar elbette normal bir insan için dehşete düşürücü. Ben normal değilim.
Aslında tamamen fobiler, korkular üzerine kurgulanmış diyebiliriz. Küçük bir uyarı: Kapalı alan fobisi olan okumasın. Çünkü hikayedeki tek karakter Abe, mola vermek için girdiği benzin istasyonunun wc bölümünde kilitli kalıyor. Ve olaylar başlıyor.
Güleyim mi kusayım mı bilemediğim o bölümlerde, yaratıcı beynim yazardan çok uç şeyler düşündüm. Mesela o yılanın adamın Cinsel organını ısırması gibi yani wc de işte ne olacaktı?
Çocukken benim de wc fobim vardı, bazen kabuslarım girer. Tabii korkmadım okurken ama şey dedim bu kitabı okuyan herhalde zor wcye gider. Zehirli yılanlar, tarantulalar ooo. Allah'tan fare çıkmadı. Valla kusardım. Örümcek de fobimdi de değil, hadi Bi hamamböceği olsaydı valla korkabilirdim. Acayip tiksiniyorum çünkü.
Şaka bir yana korku duygusunun aslında insan beynini ne kadar etkilediğini bir nevi görebilirsiniz burada. Gözünde büyüyor her şey, kaçıp gitmek ve kaçmak istediğin yerde sığınmak arasında kalmak...
Belki de bunlar sadece beynin oyunuydu
Abe nasıl oradan kurtuldu acep?
Dehşet içinde okuyun
