On sene, tam on sene zavallı ruhumun tüm kırgınlığıyla bir ölüye kızmış, bir ölüyü suçlu tutmuştum. Onun hatırasına bundan daha büyük bir hakaret yapılabilir miydi? Hayatımın temeli, gayesi, sebebi olan kimseden on sene hiç tereddüt etmeden, haksızlık edebileceğimi hiç düşünmeden şüphelenmiştim. Onun hakkında en akla gelmeyecek şeyleri tasavvur etmiş, bir an olsun durup da belki de böyle yapmasının ve beni terk etmesinin bir sebebi vardır dememiştim. Halbuki sebeplerin en büyüğü ve en mukavemet edilmezi; ölüm varmış.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben ona bir isim bulamıyorum. Bence duygu her şeydir. İsim ise boş bir gürültü ve göğün güzelliğini ve nurunu sislendiren bir dumandır.
Ahmak insanlar, bir işe layık olmakla mutlu olmanın birbirine nasıl zincirleme bağlı olduğunu hiçbir zaman hatırlarına getiremezler..
Böyle işte, dünyanın derin anlamını duyar gibi olduğum her seferde, onun basitliği şaşırttı hep beni.
