Sade ama akıcı bir dille anlatılan, olağan bir hikâye… Bazı noktalarda insana “şimdi kesin bir şey olacak” dedirtiyor. Ama olan şeyler öyle sessiz sedasız, öyle sade bir şekilde gerçekleşiyor ki, bazen fark etmek bile güç olabiliyor.
Genelde Türk edebiyatında günlük hayatı anlatan eserleri çok severim. Ancak bu romanda karakterlerle bağ kurmakta zorlandım. Aslında karakterler oldukça farklı ve doğal yazılmıştı; fakat kültürel farklardan ötürü yeterli empatiyi kuramamış olabilirim. Bu da okuma deneyimimin keyfini biraz azalttı.
Yazarın dili ve yarattığı gerçekçilik ilgimi çekti; ancak anlatıya aksiyon ya da yaratıcılık katma konusundaki tercihini sorgulamadan edemedim.