Hani, insan her şeye razı olur da daha dün Ubeyd Han'ın meclisinde yiyip içenler, bugün Şah İsmail'in eteğinde yapmışlardı ya işte bu katlanılır gibi değildi.
"İki şey sürekli yenilenen ve arta n bir hayranlık ve haşyet ile zihnimi doldurur, daha sık ve kalıcıolarak düşünce bunlarla meşgul olur: Üzerimdeki yıldızlı gökyüzü ve içimdeki ahlak yasası."
Kapitalizm her şeyi bir meta olarak düzenleyip görücüye çıkardığı ölçüde toplumun pornografikleşmesi sürecini şiddetlendirir. Cinselliğin başka bir kullanımını tanımaz. Eros'u pornoya dönüştürerek kutsallığını bozar. Bu noktada kutsallığını bozma, Agamben'in profanlaşmasından farklı değildir.
Aşk, Marsilio Ficino için de Başka'da ölmek anlamına gelmektedir: "Beni seven seni severek kendimi sende, beni düşünen sende tekrar buluyorum ve kendimden vazgeçtikten sonra, beni muhafaza eden sende kendimi tekrar geri kazanıyorum."
'Orada olduğundan bile habersiz olduğum yüreğimdeki hassas nokta ses çıkarmadan paramparça olmuştu.'
İnsan Başka'da ölür ama bu ölümün ardından, kendine dönüş gelir.