İnsan belli bir yere kadar alaylara ve acınmalara katlanabilir. Fakat onur kırıcı, küçük düşürücü ve insana bu hayattaki varlığını sorgulatacak hal ve hareketler ne yazık ki dayanılmaz oluyor.
Aslında yanlış olan, yanlış olduğunu da bildiğimiz fakat ego ve tatmin seviyemizi hep yükseklerde tutmak için yaptığımız hareketleri düzeltmek veya törpülemek için pişmanlık denizine mi düşmemiz gerek?
Akakiyeviç, Petersburg soğuğundan ateşler içinde kalmadı. Parçalanan ruhu, hisleri, umudu, neşesi, onuru içini yakıp yıktı geçti..
Bu dünyadan bir Akakiyeviç geçti..bu kitap olmasaydı varlığından asla haberdar olamayacağımız kadar değersiz bir adamdı..çevremizde kaç Akakiyeviç, kaç mühim adam var kim bilir?