"ÇÖLDEKİ İGLO"
"Normalleştirmeye çalıştığım anormalliklerim, çoğunluğa uyup azımsanmayacak şekilde yaptıklarım, yanlış şeritteyken doğru yerdeyim diye ısrar edişlerim… Hep yanılmışım aslında. Yorgunmuşum ben. Dün anladım bunu. Yanılgılar yorgunluğa sebep oluyormuş."
Bazı kitaplar vardır; kapağını açtığınızda sizi önce şaşırtır, sonra düşündürür, en sonunda ise gülümseterek sarsar. Eser, tam da böyle okuma sunuyor bize. Kara mizah, absürdizm ve postmodern anlatım tekniklerini ustalıkla harmanlayan bu kitap Türk edebiyatı içinde cesur ve özgün bir duruş sergiliyor. Sadece bir kurgu olarak değil; aynı zamanda edebiyata, hayata ve yazarlık kimliğine dair bir eleştiri ve parodi olarak da okuyabiliriz.
Sâhi, ev nedir? Dört duvardan oluşan bir yuva mı yoksa yıkıntılar arasında kalan çocukluk mu? Ah o duvarlar... Dinlemeyi bilene neler anlatır neler. Yaşananları öyle bir hapseder ki tuğlalarına, kırk kat boya vurulsa da anıların, acıların hep izi kalır. Loş ışık vurduğunda ortaya çıkan kusurları gibi... Odalarında kim yaşarsa yaşasın, hep bir diğerine siner. Babadan oğula geçen bir lanetmişçesine.
Ev -çoğu zaman-, sığındığımız, ait olduğumuz, iyi ve rahat hissettiğimiz yerdir. Ama bunun, o evin güzelliği, ihtişamı gibi nedenler ile de pek ilgisi yoktur. Tıpkı bu romandaki gibi, belki de hayat yolumuzu belirler ve o hayattan almamız gereken dersleri de bize öğretir.
Romanın anlatıcısı, 900 yaşında siyah bir şato. Bu anlatıcı tercihi, romanın başından itibaren okuru klasik anlatı normlarından uzaklaştırmakta.Bu şato, içinde konuşmanın yasak olduğu, sadece kandillerle aydınlanan, "Yazarlar Yalısı" ya da "Melekler Malikânesi" gibi isimlerle anılan bir yer. Günün birinde, farklı yazarlara gizemli siyah zarflarla davetiyeler gönderiliyor. Amaç? En iyi öyküyü yazmak. Kazanan ise…
Çöldeki İglo ,kutuplarda ki deve gibi hissediyorum bazen kendimi ....
Merhabalar dostlar
Bugun enteresan bir kitapla geldim .Zaten adından belliydi farklı olduğu ama bu kadar beklemiyordum açıkçası. Tam bir kara mizah ,postmodern roman örneği diyeniliriz bence.
Absurdluklerle dolu bir kitap ama verdiği mesajlar o kadar güzel ki ,bayıldım.
Cennet Caninaminnet bir kitap yazmış, onu bastırmak için yayinevi arıyor. Gittigi yayinevinde ki adam sinir ediyor .Sonra bir gün kargo görevlisi Haşmet Hapşu bir koli getiriyor.Icinde en sevdigi kitaplar var (işte aradığım hediye)ve bir de zarf .Onu bir yere davet ediyor .Arkadaşı Neşe Endişe ile beraber gidiyorlar siyah şatoya. Heryeri simsiyah olan bu şato da yazarlar yarışması yapılacak. Şevket Iskembe,Şehmuz Şebek ,Neslihan Neslitukenmis,Yilmaz Yılar,Güler Gulmez diğer yazarlar .
Burda sadece siyah kağıda beyaz kalemle yazarak iletisim kurabiliyorlar .
Bir de Gece var ,Cennet in kafasını bulandıran.
Olaylarin çoğunu 900 yıllık bu simsiyah şato dan dinliyoruz .Bir ev neler hisseder?
O evin de kaderi Cennet le tanışınca değişecek..
Ben seviyorum boyle absurd yazım tarzını, severek okudum bu kitabi da ...
Kitapla kalın dostlar....
Çöldeki İglo 
Elif Aktaş
Çöldeki İglo Elif Aktaş
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çöldeki iglo, kutuplardaki deve gibi hissediyorum bazen de kendimi. Dünyanın son gününde dikilen son fidan gibi...
Asırlık bir kütüphanede asırlarca kilitli kalmışım da bir tane bile kitap okuyamamışım gibi...
Sanki bir fincan yağmur içiyorum da bardaktan boşalırcasına kahve yağıyor şu anda gökyüzünden...
Selamün Aleyküm
Nereden nasıl başlamam gerekiyor bilmiyorum.Gene okuduğum bir kitapta tıkanıp kaldım.Kitabı kendine ve tüm kitap mahkumlarına ithaf eden yazarımızın;akıcı kalemi,sürükleyici ve kendine has tarzı ile anlatımını çok sevdim.İlk bir kaç sayfada "bu ne" dedim ama okudukça kitap öyle bir oturdu ki içime.Absürt komedi/kara mizah türünde kaleme aldığı kitabında derin bir anlatım mevcut.Okuru kendi odalarına,dehlizlerinde yolculuğa davet ediyor.
Tasavvuf yönü ile hayata dair vurguları,sorgulatan iletileri,tevekkül gerekli,teslimiyetçi varlığa,varoluşsal çatışmalara farklı bir bakış açısı ile yaklaşım sağlanıyor.Aslında ucu bucağı açık,kim ne isterse onu anlıyor.
Kütüphane de çalışan Cennet Canımaminnet,yazdığı kitabın aşağılanıp,reddedildiği günün sabahında kapıya gelen kargo görevlisi Haşmet Hapşu'dan teslim aldığı kutudan en sevdiği on kitap ve bir mektup çıkar.Arkadaşı Neşe Endişe ile birlikte mektupta yazan adrese giderler.Herkesin kendince adlandırdığı bir yapıya gelirler.Kendileri gibi Şevket İşkembe,Neslihan Neslitükenmiş,Şehmuz Şebek,Yılmaz Yılar,Güler Gülmez'de gelmişlerdir. :)
Hepsinin bu yapıda bir arada olmaları yazarlık yarışması içindir.Burada konuşmak yasak ve herkes yazarak iletişim kuruyor.Çalışanlar da en az eve gelen davetliler gibi neysee...Yazarlık atışmaları hem güldürüp,hemde nasıl etkiliyor böyle.Aslında ben kitaptaki karakterin hepsini,bir insanın kendi benliğinde yaşatıp sahip olduğu duygu ve düşünceler olarak