Hare
@hareh
DM atmayın lütfen
Şu anda okuduğu kitap
Zor bir kitap daha.
kitap başlarda okadar konudan sapıyor ki, adapte olmakta zorlanıyorsunuz.....
yazar sanki beni anlamayan okumasın der gibi, bir çok şeyi sizin hayal gücünüze bırakıyor...
Kitap da mekan ve yaşam belli olmadığı gibi, zaman da belli değil....
sonlara doğru tekrar başa sarıp farklı ayrıntılar aramanızı sağlıyor, Yazarın dili çok karmaşık bir yerde koptunuz zaman odaklanmak imkansız...
ama betimlemeleri cidden çok iyi akılda kalıcı
altı çizili birsuru cümlem oldu.
Hare
👏🏻👏🏻👏🏻
Reklam
Puan vermedi·249 syf.··
2020 51. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 29 Ağustos 2020 10:43
·“Utopia adası, ortalarına düşen en geniş yerinde iki yüz mildir. Bu genişlik adanın iki yanına doğru bir hayli sürüp gider, sonra uçlara doğru azalmaya başlar. Öyle ki ada beş yüz millik bir yarım çember olur ve iki ucunun arası aşağı yukarı on bir mil çeken bir hilal biçimini alır. Hilalin ortası geniş bir körfezdir. Toprak hilalin sırtına doğru yükselir ve rüzgarları keser. Onun içi de körfez dalgasızdır ve az çok durgun bir gölü andırır. Bu körfez her yerine gemilerin yanaşabileceği bir tek geniş liman gibidir. Körfezin girişi tehlikelidir. Çünkü bir yanda sığ kumluklar, öbür yanda da neredeyse suyun yüzüne çıkan sarp kayalar vardır.
Tam ortada, çok uzaklardan gözüken ve gözüktüğü için de tehlikeli olmayan bir kayalık vardır. Utopialılar bu kayalığın başına bir kale yapmışlar ve içine bir alay asker yerleştirmişlerdir. Öbür kayalar su altında olduklarından gemiler için birer tuzaktır. Bu kayalar arasındaki yolları yalnız Utopialılar bilir. Bir Utopia’lı kılavuz olmadan hiçbir yabancı gemi buradan içeriye giremez “
1516'da yayınlanan ve orijinal olarak Latince yazılmış olan Utopia, kurgusal bir adadaki yaşamı anlatan çerçeveli bir anlatıdır. Genellikle sosyolojik ve politik yergi olarak tanımlanır. Ütopya, eğitim amaçlı okunan kitaplardan biridir. Kitabı keyifli buldum ama kesinlikle keyif verici olduğundan daha çok eğitici bir okuma. Yani Ütopya için özellikle eğlenceli bir kitaptı diyemem fakat oldukça eğitici olduğunu kesinlikle söyleyebilirim.
Aslında Thomas More'un fikirlerini, zamanı için biraz devrimci buldum. Düşüncesinin bir kısmı beklenmedik ve bu nedenle çekiciydi. Yine de, More'un toplumu iyileştirmeye yönelik önerilerinin çoğunun gerçekçi olmadığını söylemeliyim.
Ütopya'yı öncelikle tarihsel açıdan ilginç buldum. Ayrıca Ütopik edebiyatı yazma
Hare
👏🏻👏🏻👏🏻
Vakıf'ın Sınırı'nı hayretler içinde okudum ve seri içerisinde en sevdiğim kitap da bu oldu artık.
Orijinal ve ilk üçlemeden 30 sene sonra yazdığı bu kitapta Asimov, Vakıf'ın Seldon Plânına göre yeniden kurulacak galaksi imparatorluğu için dönen dolaplar, oynanan oyunları anlatırken karşımıza ilk üç kitapta görmediğimiz bir alternatif çıkarıyor. Gaia, bütün ekolojik hassasiyetleri üzerinde taşıyan bir tür bilimkurgu cenneti gibi. Öte yandan bu kitapta Asimov'un robotlarla, üç robot yasasıyla kurduğu bağlar ve bu yeni ögelerin ana öyküye kattığı derinlik gerçekten çok iyi. Galaktik imparatorluğun kökeni, insanların kökeni ve robotlarla insanlar arasındaki karmaşık ilişkilerin ne olduğuna dair bilgiler, Gaia aracılığıyla yayılmacı ve iktidarcı, şiddetten çekinmeyen ve bütün politik oyunlarla insani ve sosyal ilişkileri manipüle eden insan türüne şiddet barındırmayan, doğayla, insanla ve galaksiyle bir arada yaşama seçeneği sunan Asimov bence serinin en iyi kitabına da imza atmış oluyor: bol bol konuşan,susmayan, tartışan, fikir yürüten Asimov karakterleri bu sefer daha derinlikli ve gerçekler; öykü eski kitaplardaki karakterleri ve olayları birbirine bağlarken daha bir derinlik kazanıyor ve yeni açılımlarla olay ve öykü evrenini genişlettiğini de görüyoruz. Asimov'un tekdüze, politika ve şiddet dolu galaksisinde Gaia'nın varlığı herşeyi ters yüz ediyor. Yazarın geri kalan kitaplarda öyküsünü nasıl geliştirip sonlandırdığını merak ediyorum.
Asimov ve bilimkurgu severlere mutlaka öneriyorum Vakıf serisini. Mutlaka.
Hare
Harika bir inceleme olmuş gerçekten
Aptallık Üzerine, aslında Robert Musil tarafından Mart 1937'de Viyana'da Avusturyalı Werkbund'un (mimarlar, sanatçılar ve inşaatçılar federasyonu) davetiyle düzenlenen bir konferans.
Robert Musil'i okumak her zaman kolay değildir, ama her zaman çok zevklidir. Bu kısa parçada, isminden de anlayabileceğiniz gibi, insanların aptallığından bahsediyor. Konferansın yapıldığı tarih göz önüne alındığında, aptallığın o dönemde büyük bir ivme ile yükseldiğini görebilirsiniz. Naziler bu konferanstan sadece 18 ay sonra dünyayı kaosa sürükleyecekler ve aynı kaosu dört yıl boyunca Almanya'da ve ardından Avusturya'da yaratacaklar. Elbette Robert Musil bunu çok iyi biliyordu ve hatta bunu birkaç kez ima etti. Robert Musil’in çok daha geniş bir görüşü vardı ve ileri görüşlü bir bakış açısıyla yaşıyordu hayatı.
Aptallığın ne olduğu sorusuna dilsel açıdan yaklaşıyor ve basitçe “aptal” (ve benzeri kelimelerin) kelimesinin kullanımını inceleyerek başlıyor konuşmasına ve en yaygın örnekleri açıklayarak devam ediyor. Her ne kadar kendi yöntemini saflık olarak adlandırsa da, Robert Musil yine de bu yöntemle bazı büyüleyici sonuçlar elde etmeyi başardı.
Robert Musil’in tarzının herkes için uygun olmadığını söyleyebilirim. Anlatımında düşüncelerini direkt olarak acımasız bir dürüstlükle dile getiriyor ve diğer yazarların yaptığı gibi kendisinden başka kimsenin anlamadığı yabancı kelimeler kullanmıyor. Doğrudan konuya yönelip söylemek istediğini söylediği halde bazı cümlelerini iki kez okumak zorunda kalabilirsiniz. Şahsen benim çok beğendiğim yazar ve kitaplar arasında yerini aldı bu eser. Keyifli okumalar 🕊
Hare
Harika bir inceleme olmuş yine okuyacağım en kısa zamanda 💘