Sâdi Şirazî 'ye sormuşlar; İnsan nedir? “Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe..” “Bir damla kan ve bin bir endişe..” demiş.
Bundan âlâ biyografi düşünemiyorum.
Eskiden dostluğun beraber ağlayabilmekle ilgili bir şey olduğunu sanırdı. Sonra sonra esas beraber gülebilmekle ilgili olduğunu anlamıştı. Şu hayatta seni güldürmek için çabalayacak, sevincini sevinci sayıp, birlikte gülmekten mutlu olacak birini bulmak kolay mı?
Fakat sanma ki bütün bunları sadece bil diye anlatıyorum. İşin doğrusu biraz da bildiklerimi sana emanet edip unutmak, ağır bir yük gibi taşıdıklarımı üzerimden atmak istiyorum. Geçmiş ve ona dair her şey, sırtımdan atamadığım bir kambura dönüştü zamanla, kurtulmaya çabalıyorum.