hasci
@hasci
306 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Peyami Safa'ya iyi bir yazar demek istiyorum. Bir duyguyu, bakışı, manzarayı veya çehreyi çok güzel anlattığı oluyor fakat anlatmayı seçtiği konu hiç ilgimi çekmedi. Böyle olunca tüm o güzellikler de hak ettikleri derece parlayamadı. Beni içine çeken bir hikaye olsaydı çok sevdiğim bir kitap olabilirdi. Vaniköy'ündeki o yalı gözümün önünde mesela... Kadın-erkek ilişkisi üzerine olmamak şartıyla bir kere daha deneyeceğim Peyami Safa okumayı.
Reklam
Çok sevdim. Dün Suç ve Ceza'yı bitirmiştim. Onda ortaya çıkmayan bazı hisler bu kitabı bitirdiğimde vardı. Bu sebeple ister istemez bir kıyaslama ya da daha doğrusu bir araştırma içine girdim. Demek ki şöyle bir duygulanıvermek, tüylerinin diken diken olması, gözünün yaşarması ve ve sırıtmak... Benim edebiyatta aradığım şeyler bunlar. Denize dair kitapları genelde seviyorum. Moby Dick'teki duyguların benzerini yaşattı.
Kendini okutan bir kitaptı fakat bu özelliği hoşuma giden bir yöntemle sağlamıyordu. Bir ara durmadan yeni olaylar oluyordu; bunların çıkış noktası karakterlerin bana "absürd" gelen kişilik ya da kararlarıydı. Yine karakterlerin olaya dahil oluşunda da bazı pürüzler tadımı kaçırdı. Lujin ile Svidrigaylov'un sırasıyla Sonya'nın annesi ve Sonya'ya komşu olmaları ve bu komşuluğun hikayenin gidişatı üzerinde etkiye sahip olması zorlama geldi. Böyle bir konuya sahip kitapta bulunmaması belki normaldir ama mizahi yön yoktu ya da ben göremedim. Oysa uzunca bir roman okuduğumda hayatı daha geniş bir pencereden ele almasını, böyle olunca da acıların içinde bile filizlenen mizahı da görmeyi beklerim.
