Öyle mutluyum ki ölmek istiyorum.
-Ölmek neden?
-Çünkü mutluluğun koynunda mutsuzluğun bir tohumu vardır yeşeren. Mutluluk alev gibi kendi kendini yer, bitirir... Sonsuz değildir bu alev, sönecektir. Ölümlülüğün bu önsezisi, en engin mutluluğun en yüce noktasında yok ediyor.