Adı:
Düş Oyunu
Baskı tarihi:
Ocak 2001
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Çeviri:
Arif Obay
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Cumhuriyet Yayınları
“Bir gün bir çocuğa sormuştum, deniz neden tuzludur diye. Babası uzun bir sefere çıkmıştı. Çocuk hemencecik karşılık verdi: Deniz tuzludur, çünkü denizciler durmadan ağlarlar! Neden denizciler böyle çok ağlar ki! Çünkü, dedi, yolculukları bitmez… Onun için de mendillerini hep direklere asıp kuruturlar! Gene sordum: Ya niçin insanlar üzgün olunca ağlar? Çünkü, dedi, daha duru görebilelim diye gözlerin camını ara sıra yıkamak gerek!”
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Bildin, kadınım, bildin! Aslında senin bilmediğin yok. Onun için herkes gelip derdini sana dinletiyor... N'oolur, bir de beni dinlesen!...
Seni korkutan her şey! İstemeden yapmak zorunda olduğun her şey!... Kaçınmak, feda etmek, yoksun kalmak, vazgeçmek... bütün tatsız, can sıkıcı ezici üzücü şeyler...
Hayatta her sevinç iki kat acıyla ödeniyor. En iyisi ben buna katlanayım, yalnız senin yüzünü görebileyim.
KADIN : Gel beraber ölelim, şimdiden tezi yok!
ERKEK : Ölelim mi? Pekâlâ! Çünkü ben mutluluktan korkuyorum, kahpe mutluluk! (Denize doğru giderler.)
Bak, bu mağaranın yapısı bir deniz kabuğunu andırıyor, görüyorsun, değil mi? Kulağının da bir deniz kabuğu yapısında olduğunu bilmiyor musun? Bilirsin, ama aklına gelmemiştir. (Kıyıdan bir deniz kabuğu alır.) Çocukluğunda böyle bir deniz kabuğunu kulağına koyup da kanının damarlarında uğuldayışını, düşüncelerinin beyninde vızıldayışını, vücudunun dokusunda bin bir yıpranmış ipliğin kopuşunu dinlediğin olmadı mı hiç? Bütün bu sesleri şu küçük kabukta duyarsın.
August Strindberg
Sayfa 73 - Cumhuriyet Yayınları, 1. Basım, 2001, Çeviri: Arif Obay

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Düş Oyunu
Baskı tarihi:
Ocak 2001
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Çeviri:
Arif Obay
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Cumhuriyet Yayınları
“Bir gün bir çocuğa sormuştum, deniz neden tuzludur diye. Babası uzun bir sefere çıkmıştı. Çocuk hemencecik karşılık verdi: Deniz tuzludur, çünkü denizciler durmadan ağlarlar! Neden denizciler böyle çok ağlar ki! Çünkü, dedi, yolculukları bitmez… Onun için de mendillerini hep direklere asıp kuruturlar! Gene sordum: Ya niçin insanlar üzgün olunca ağlar? Çünkü, dedi, daha duru görebilelim diye gözlerin camını ara sıra yıkamak gerek!”

Kitabı okuyanlar 13 okur

  • Ali.
  • İzdüşüm
  • noraloji
  • İpek Esen
  • Deniz Demirsoy
  • Gizem
  • Oğuz Albayrak
  • Sibiryalı Bir Güneş Subayı
  • EleştirmenAdam
  • tabula rasa

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%100 (1)
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0