Cinsel arzular ve haz insanı köleye çevirir! Ayaktakımındakiler, hayatlarını şehvet yalağından beslenen domuzlar gibi geçirir.
Sayfa 244 - Nietzsche
Mutsuz kişi acıma gösterisinin onun bilincine çıkarttığı bu üstünlük duygusundan bir tür haz elde eder; kendini beğenmişliği kabarır, hâlâ dünyaya acı çektirecek kadar önemli biridir. Dolayısıyla acınma özlemi kendinden haz alma özlemidir, üstelik yakınlarına zarar verme pahasına; kendi özgün benliğini, olanca saygısızlığıyla gösterir insanlara.
Haz gerçeği ortaya çıkarmakta değil, onu aramaktır.
– Açıkçası anlamıyorum: Haz almışsanız, neden yetinmiyor, kurcalıyorsunuz?
– Aldığım hazla yetindiğim olur.
Her haz seansının sonunda aynı varoluşsal acı ve sızı geri gelir. Anlamsızlık amaçsızlığa, amaçsızlık her tür kötülüğe, karanlığa, zulme, şiddete ve hedonizme kapı aralar. Çorak ülke ruhumuzu da kurutmaya başlar.
