Hazal

Hazal
@hazalyazgin
Sanki düşünce evi kapanmış, pencerelerine tahtalar çakılmıştı da kendisi, içeridr hayalet gibi dolaşan bekçiydi.
Sayfa 178·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Kendini unutup aç gözlerle kıza baktı. Karşısında yaşamaya değer bir şey vardı işte; kazanmak için savaşmaya, mücadele etmeye ve evet, uğruna ölmeye.
"Oysa Clarissa çok sonraları bir tek neşeli anın bile yaşanan saatlerden daha çok coşkuya neden olabileceğini ve bunu sayfalara sığdırmanın mümkün olmayacağını öğrenecekti."
Sayfa 6
Bu rahatsızlığa yakalananlar hep belirli bir kişinin önemini son derecede büyütürler. Hasta, başına gelen her yıkımın sorumluluğunu kolayca ona yüklemek için, o kişinin gücünü erişilmeyecek derecelere yükseltir.
Yaşamı boş bir insan için diğerlerinin tutkularla dolu huzursuzluğunu yaşamak bence bir tiyatro oyununu veya bir konseri izlemek gibidir.
Sayfa 26
Reklam