Bana müsait zaman ayarlayıp uzun uzadıya inceleme yazdıran hayat size neler yapmaz :) Öncelikle bu kitabı okumama vesile olan kişiden Allah razı olsun ,Rabbim ona işlerinde başarılar versin .
Kitap girişinde şöyle bir ithaf yazılmış ;
‘’ ‘’
“Bilmek” akıl iledir. “Tanımak” akıl ve kalp iledir. “Bilmek” bir sırrı çözmektir. “Tanımak” sırrı eşkere etmektir. “Bilmek” harfleri okumaktır. “Tanımak” okurken yaşamaktır. “Bilmek” bildiklerinin farkında olmaktır. “Tanımak” bilmediklerinin farkında olmaktır. “Bilmek” surete bakmaktır. “Tanımak” sireti görmektir. “Bilmek” selamlaşmaktır. “Tanımak” musafaha etmektir. “Bilmek” adım izlerini takip etmektir. “Tanımak” kol kola yürümektir.
Nurettin Topçu’yu bilmekten öte tanımak…
Asrın “hareket adamlarına” ithaf ediyorum! ‘’ ‘’
Her ne kadar adamlara ithaf edilmiş olsa da , hocamızın kadınların okuması , çalışması hakkında bazı fikirlerine ters düşse de bir kadın olarak ben de
‘’ hareket kadınıyım ‘’diyerekten üstüme alınıyorum .
Nurettin Topçu hocanın hayatını , fikirlerini , hasbihal halinde olduğu kişileri , eleştirdiklerini ve onu eleştirenleri öğrenebilirsiniz. En önemli şey ise lise yıllarımda pek ehemmiyet vermediğim ama sonradan değerini anladığım felsefe alanında ahlak felsefesi , hareket felsefesi ,eğitim felsefesi konularında kendine özgü ve gerçekten harekete geçiren düşüncelerinin olması ve bunu yurtdışında eğitim görüp ülkesine dönmüş bir muallim olarak öğrencilerine -anlamasalar da - anlatmayı kendine vazife bilen bir filozof . Ülkemizde böyle kendini geliştirmiş doğru fikir adamlarının azalmış olduğu şu devirde eğitimine rağmen oldukça mütevazi Nurettin Topçu hocayı bu kitap vesilesi ile tanımak, anlamak benim için şerefti . İçinde altını çizdiğim cümleleri geçtim ‘’sanki hafiften seslenir gibi yazdığı‘’
SİMYACI ve YAŞAMIN BİLGELİĞİDuygu ve Düşünce
Santiago isimli bir "delikanlının" gördüğü bir rüya vesilesiyle İspanya'dan yola çıkıp Mısır Piramitlerine, kendine vaat edilmiş hazineyi aramaya gider ve bu yolda birçok yeni dost edinir, deneyimler kazanır ve yaşam hakkında bilgeliğe sahip olur.
Hikayenin başları okuyucuyu gerçekten sarıp sürüklese de ortalara geldikçe bir yavaşlama hissi hakim olur, sonlara doğru ise kitabın tamamlandığını hissederiz.
Daha çok spritüel ögeler ve ifadeler barındıran kitap, spiritüel bir karakteri de içinde barındırmaktadır: Simyacı.
Simyacı dediğimiz kişinin bir adı yoktur ve Santiago'ya birçok şey öğretir. Çölün terbiye ediciliğini, doğayla bir olması gerektiğini ve kendi Kişisel Menkıbesinin peşinden ne olursa olsun koşması gerektiğini söyler. Kişisel Menkıbeyi okuyanlar biliyordur, okumayanlar için "Kişinin dünyaya geliş amacı" demektir.
SPOILER UYARISI
Kitabın sonunun çok hızlı gelişmesi ve hikayeyi başladığı yere, Endülüs'e (İspanya'ya) getirmesi çünkü Mısır Piramitlerindeki bir haydudun Santiago'ya kendisinin de benzer bir rüya görüp Endülüs'teki hazine için yol almayı ahmaklık olarak gördüğü için gitmemesi biraz kolaya kaçılmış bir yazım tarzını andırıyor.
Kitabın sonu kişiyi tatmin etmiyor. Santiago, hazineyi başladığı yerde buluyor. Bu tüm hikayeyi başa sarıyor ve kişi kitap bittiğinde kitaptan hiçbir çıkarım yapamazken, kitabı okurken birden çok çıkarım yapabiliyor.
Kitabın içerisinde birden fazla yaşam ve bilgelik hakkında aforizma bulunuyor. Kitaba yüksek puan vermemin sebebi de kitabın "sürecinin" güzel olması zaten. Onun haricinde ne başlangıcı olayı tam anlatıyor ne de sonu okuyucuyu tatmin ediyor.
Buna rağmen yüksek puanı hak ediyor. Herkese önerebileceğim bir eser ve olur da unutursam kesinlikle geri dönüp okuyacağım bir eser.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Simyacı Kitap Yorumu1000Kitap
Bu kitaptan çıkarılacak ders aslında ne olursa olsun kişisel menkıbenin yani amacını unutmamaktır amaca ulaşmak için tüm şartları göze almak gerektiğini gösterir. sen bu amaç için çabalarsan evren de sana amaca ulaşmak için yardım edecektir. yoluna çıkan zorlukları kendine tecrübe edinmek ve bu tecrübeleri hayata işlemek amaca ulaşmak için gereklidir. korkular insanı durdurabilir ancak korkuların üzerine gidersen başarılı olursun. bu yolda vazgeçtiğin şeyleri değil yolun sonunda kazandığın şeyleri düşünmek ve Pes etmemek gerekiyor. Kararlılıkla çalışan ve emek verilen her iş mükafatla sonuçlanıyor. Kitapta kendini tanımanın ne kadar önemli olduğunu vurguluyor. Bir insan kendini tanırsa güçlü ve zayıf yönlerini bilir bu yönlere göre hareket eder. Ve koyacağı hedefi bu yönlere göre belirler. Amaca ulaşmak için yolda öğrendiğin amaçtan daha önemli ve değerlidir. Asıl kazanç yolda öğrenilen bilgi, deneyim ve olgunluktur. Gerçekte hazine aslında çok yakınımızdadır ama hayat bazen yakını uzak eder hazineyi değerli kılan ve hazine için vereceğin mücadeleyi görmek için savaşmak gerekir.
"Sparta Altınları", tarihin derinliklerine gömülmüş sırların peşinde soluksuz bir yolculuktu. Clive Cussler ve Grant Blackwood, olay örgüsünü öylesine ustalıkla kurmuş ki her bölüm yeni bir gizem, yeni bir tehlike ve yeni bir ipucu ile hikâyenin içine daha fazla çekiyor. Yüzyıllardır kayıp olduğu düşünülen Sparta hazinesinin izini süren kahramanlar, geçmiş ile günümüz arasında kurulan bağ oldukça etkileyiciydi. Başkarakterler cesaretleri, zekâları ve kriz anlarında verdikleri kararlarla öne çıkarken; karşılarındaki karakterler hırsları ve çıkarları uğruna her şeyi göze alabilen yapılarıyla hikâyedeki gerilimi artırıyor. Karakterlerin yalnızca maceranın bir parçası olmaması, aynı zamanda insani yönleriyle de işlenmesi romanı daha inandırıcı kılıyor. Yazarların anlatım tarzında ayrıntılı araştırmanın izleri açıkça görülüyor; tarihî bilgiler, arkeolojik sırlar ve aksiyon sahneleri dengeli bir şekilde harmanlanmış. Betimlemeler ne fazla uzun ne de yetersiz; okuyucunun olayları gözünde canlandırmasına imkân tanırken tempoyu da düşürmüyor. Özellikle geçmişin gizemleriyle günümüzün tehlikelerini bir araya getiren yapıyı başarılı buldum. Sayfalar ilerledikçe merak duygum hiç azalmadı ve kitabın sonuna geldiğimde yalnızca bir hazine avına değil, insanın bilgiye, güce ve keşfetme tutkusuna dair etkileyici bir serüvene tanıklık ettiğimi düşündüm. "Sparta Altınları", tarihî gizem ve aksiyon türünü sevenler için sürükleyici, tempolu ve akılda kalıcı bir okuma deneyimi sunuyor.
İpi sıkı tut
"Kalbim bir hazine sandığı... İçi tıklım tıklım çocukluk dolu. O sandığın en nadide parçalarından biri de babamla uyku öncesi yaptığınız şahane sohbetler."️
️Tatmadan tadın ne olduğunu, işitmeden sesin ne olduğunu, görmeden görmenin ne demek olduğunu nerden bilecekti insan, Yaradan vermeseydi bu nimetleri. Furkan doğuştan görme engeli olan bir çocuktur. Doğduğu anda kararmıştı dünyası. Sabırlı, dirayetli olan annesi hep yanında olmuş. Babası da tabii. Kardeşi Nehir, peynirin tadını beğenmezken annenin ağzında bir çift söz " Bunu bulamayanlar var." Tek başına yaptığı her işte bir çift buğulu göz Furkan'ı sesizce hep takip etti: Anne.
️Siz hiç umutsuzluk kuyusuna düştünüz mü? Dipsiz, karanlık ve sessiz olan. ️
️Bir yerini çarpar, bir şeyi kırar diye kımılmadan durmasını isyenlere "Ben biblo muyum" der Furkan.
️Karanlık dünyasında içine mi kapansın, sessiz mi dursun, yerinden kıpırdamasın mı?
️Kulaklığını takar, sesli kitaplar dinler: "Çocuk, Köstebek, Tilki ve At", "Küçük Prens". ️
️Bu kitaplar sayesinde Furkan kendine inanmaya, bir şey yapmaya karar verir. İlk iş olarak herkesin gittiği bir okula gider, braille alfabesini öğrenir. Okul yolunda yaşadığı zorluklarla baş etmeyi, zorbalıklarla, kötü düşüncesi olan ve kendisine acıyan insanlarla "Karanlık Gölge" ile baş etmeyi öğrenir. Okul yolundaki yoldaşı, dostu Kamar adlı köpeği onu birçok zarardan korur.
️Bu hikayede; zorluklarla başmedebilmeyi, empati kurabilmeyi, dost olabilmeyi, engelli bir ailede yaşamı, iyiliğin gücünü, azmi, hayvan sevgisini bulacaksınız.
İpi sıkı tutmayı öğreneceksiniz.
@athicabooks #morisakikitabevigünleri #satoshiyagisawa tarafından kaleme alınıyor. Yazarın ilk romanı ve 2010 yılında beyazperdeye uyarlanmış. Açıkçası 127 sayfa ne ara başladım bitti anlamadım su gibi akıcı, iyi hisset serisinde birçok eseri okudum bu eser de beni mutlu etti. Yirmi beş yaşında iş yerindeki sevgilisinin evleneceği haberi ile yıkılan kızımız işinden ayrılıp kırklı yaşlarda dul dayısının on yıldır işlettiği sahafın üst katında ikamet etmeye başlar burası dayısına dedesinden kalmıştır yıllardır aile işletmesi aynı zamanda da dükkanda çalışıp çevre edinir, kitaplarla şifa bulur. Dayısının beş senedir ortada olmayan, terk edip giden yengesi dönüp geldiğinde öğrendiği sırlar, dayısının hayata bakışı, kızımızın duygu durumunun iyiye gitmesi okuyucuları farklı hislerin yamacına götürüyor.
Verilmek istenen mesaj : " En değerli hazine hayatta ne olursa olsun devam edebilme potansiyeline sahip olmak. "
Reklam değil.
"İnsanları sevmekten korkma. Sevebildiğin kadar çok insan sevmeni istiyorum. Bunun sonucunda üzüntülü şeyler yaşasan bile kimseyi sevmeden yaşama sakın. Bu yaşananlardan sonra insanları sevmeyi bırakmandan çok endişe ediyorum. Sevmek harikadır. Bunu unutmamanı istiyorum. Birini sevmiş olmanın anısı, kalpten asla uçup gitmez. O, insanın kalbini her daim ısıtır. Benim gibi yaşlandığında anlarsın."
