Her uğradığın musibet kendi fiili ve kavli hareketlerinin eserleridir. Birinden tokat yerken kendinin de kime tokat vurduğunu veya vurmak niyetinde olduğunu veyâhut başka bir sûretle etrafını rencide ettiğini düşün! Düşün Zira en geniş hazine insanın kendi varlığıdır.
Bu öyle bir sonsuzluktur ki şu koskoca Dünya köşesinde toz zerresi gibi kalır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mademki teselliyi, umudu ve huzuru sadece kendimde bulduğum için hayatımın geri kalanında yalnızım, kendimden başka hiç kimseyle ilgilenmemeliyim, ki bunu da istemiyorum.
Bir erkek için gerçek hazine bu olmalıydı. Bir kadın tarafından böylesine sevilmek.
Ölüm henüz gelmedi, peki bu ölüm sessizliği ne?
Yoksa kestiler de kanadını kolunu, bitti mi hazine?
Sona mı erdi her şey?
Sona mı erdi tarih?
Sona mı erdi istikbal?
Kezzap gibi bir nefrettir akıllarındaki plan.
Biliyorum asla umrunda olmaz kendi mezarını kazman.
Feda etmekten ne zaman çekindin ki emanet canı?
Seni yıkan, onarmak varken yıkmalarına boyun eğmen.
Biliyorum kader koca dünya sahnesinde kurar hükmünü, sen de biliyorsun bunu.
Savaşırdın sen oysa. Cenge tutuşur, kelle koltukta bağırırdın.
Lakin tükendi zaman koşarak sonuna güçlü bir çürüyüşle.
Kalbimin güm güm atan sesi eklendi kelebeğin kanat seslerine. Büyük dış kapının ardını görmekte zorlanıyordum. Hiç alışık olmadığım şekilde kapının hemen sonrasında yok dik ve dolambaçlı bir yokuşa dönüşüyordu. Kalın bir sis her yeri kaplamıştı. Neredeyse gün vakitsiz terki diyâr edecek, gece olacakmış gibi ürperdim.
Bazı ayrılıklar vardır ki ölümden beterdir.
Tükenir insan.
Sevdiğinin başına gelecek şeyler ürkütür onu en çok.
Ayrılık gönüllerde hep bir yara ve sızı.
Kader, der insan, kader.
Sevdiğinden hiç ayrılmasa insan.
Sonsuza dek ve muhabbetle baksa.
Kartal bakışlı gözlerden çakan ışık aydınlatsa sonsuza dek.
Geleceğe yürüse Payitaht'ın kadim varlığı.
Düş değil gerçek olan bu direnç.
Ne çetin bir savaş.
Ne az biliyor insan.
Ne büyük ne güçlü bir iman,
Bütün varlığın ile seni sarıp sarmalayan.
Allah'a sunacağım.
Susmayacağım mizanda,
Ben diyeceğim,
Yaptığın iyilikten, ihtiyaç duymadıkça kazıp çıkarmayacağın, derine gömdüğün hazine gibi bahsedeceksin.
