Hacerus
@hcrrdmc
Yaptığım hiçbir şeyin hakkını veremeyerek emin olmayan adımlarla aynı yolları yürümeye devam ediyorum. Ya yolun sonunda iyi ki vazgeçmedim diyip yolumu seveceğim ya da yürürken kayboldum sandığım bir anda esas yolumu bulacağım.
52 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Sarkaçlı saatler, halılar, üniformalı uşaklar ne de güzel! Böyle bir ortam çok can sıkıcı olmalı. Kulağımda hiç durmadan: Aç insanlar var! Üşüyen insanlar var! Yoksullar var! Yoksullar var! diye fısıldayan şu gereksiz eşyalardan tek birine bile sahip olmak istemezdim.
Puan vermedi·56 syf.·
4 günde okudu
·2020 43. kitabı
5/10
6 günde okudu
·2020 42. kitabı
"Evet, hanımlar, emin olun biz böyle kalmayacağız. Birgün büyük bir gün gelecek ki yükseklerde gördüğümüz ve korktuğumuz her şey bastığımız yerlerde sürünecek; bütün bu müessesat bir vehimdir, bir dumandır; kırılacak ve uçacak. Yerine o zaman asıl bir güneş, bir ziya, bir hararet başlayacak. Sönenler hep hayaldir ve hakikat ebedi bir şu'ledir."
"Sonra, muvazene kainatın en büyük kanunu imiş; pek güzel. Fakat bu nasıl muvazenedir? Nasıl muvazenedir ki birinde namütenahi bir sıklet ve kuvvet, diğerinde yine namütenahi bir zaaf ve sükut... Muvazene, tevazun demekse, bizi bağlayan zincirleri çözsünler... Zindanları açsınlar... O zaman, ah, o zaman kainatın bu kanun-i bülendine biz de boyun eğeriz. "