İnsanın en büyük yarası sevgisizliktir...
Bir çocuğun en büyük yarası nedir sizce?
Kırılan oyuncakları mı, düşüp dizinin kanaması mı, yoksa zamanla unutulur giden küçük hayal kırıklıkları mı?
Ben bu zamana kadar birçok şey sayabilirdim…
Ta ki Evin’i tanıyana kadar.
Yarım Hece, bir çocuğun iç dünyasında sessizce büyüyen en ağır yarayı anlatıyor: yarım kalmışlık.
Ve daha da acısı… anne sevgisizliği.
Evin…
Görünürde bir çocuk. Ama içinde kocaman bir eksiklik taşıyan, kimsenin tam olarak fark etmediği bir yara.
Ah Evin…
Sen aslında annenin sevgisizliğine kurban gittin.
Bir çocuk hiç suçlanır mıydı?
Hiç bir anne, kendi çocuğunu eksik hissettirecek kadar soğuk olabilir miydi?
Suna, Evin’i neden suçladı?
Bir çocuk, sevgisizlikle büyümeyi nasıl seçer ki?
Evin, dayanamadığı o boşlukta Aylin olmak istedi…
Çünkü bazen insan, kendi adını bile taşıyamaz hale gelir.
Sevilmediği yerde, kendinden kaçmak ister.
Evin; sevgisizliğin içine doğmuş minicik bir kalpti.
Ve en büyük trajedisi de buydu:
Sevilmeyi öğrenemeden büyümek zorunda kalması…
Bu roman, sadece bir hikâye değil;
birçok çocuğun içinden sessizce geçen çığlığın adıdır.
Cahit Sıtkı Tarancı (1910-1956), Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin önemli isimlerinden biridir. Şiirlerinde genellikle bireysel temaları (yaşama sevinci, aşk, yalnızlık, ölüm korkusu) sade, akıcı ve içten bir dille işlemiştir. En ünlü eseri olan “Otuz Beş Yaş” şiiri, 1946’da CHP Şiir Yarışması’nda birincilik kazanmış ve Türk edebiyatının kült şiirleri arasına girmiştir. “Bütün Şiirleri” (veya “Otuz Beş Yaş” toplu şiirleri) içinde yer alır ve şairin ölüm, zamanın geçişi ve yaşlanma kaygılarını en yoğun biçimde yansıtır.
Asım Bezirci, şiirleri yayım tarihlerine göre kronolojik olarak sıralamıştır. Kitap şu bölümlerden oluşur:
Sunu — Asım Bezirci’nin sunuş yazısı.
Şiir Üstüne — Tarancı’nın bir röportajı / şiir üzerine düşünceleri.
Öncekiler (23 şiir) — Erken dönem, kitaplara girmemiş şiirler.
Ömrümde Sükût (1933, 21 şiir).
Aradakiler (81 şiir) — Dergilerde kalmış ara dönem şiirleri.
Otuz Beş Yaş (1946, 108 şiir) — Şairin en ünlü ikinci şiir kitabı.
Düşten Güzel (1952, 35 şiir).
Sonrakiler (6 şiir) — Geç dönem ve ölümünden sonra yayımlananlar.
Çeviri Şiirler — Baudelaire, Verlaine, Apollinaire gibi şairlerden çeviriler.
Temalar ve Tarancı’nın Şiir Anlayışı
Tarancı’nın şiirleri genel olarak:Yaşama sevinci, aşk, doğa, yalnızlık ve ölüm korkusu etrafında döner.
Sade, akıcı, içten ve halk diline yakın bir üslup kullanır. Hece ölçüsünü ustaca benimser.
Hiçbir akıma sıkı sıkıya bağlı kalmamıştır; bireysel ve hümanist bir sesi vardır.
Behçet Necatigil’in ifadesiyle: “Yaşamanın ve aşkın güzelliğini öven, ölümün üstünlüğünü vurgulayan, Türkçeyi bütün tatlılık ve anlatım gücüyle şiire geçiren” bir şairdir.
Önemi
Tarancı’nın dağınık dergi şiirlerini bir araya getirerek kalıcı bir külliyat oluşturur.
Okuyucular ve araştırmacılar için temel referans kitaptır.
Türk şiirinde bireysel
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çingene
Kitapta geleneğin kokusunu da duyacak okurlar, modern şiirin tadına da varacak diye düşünüyorum. Yer yer kültürel ögeler karşılayacak onları. İki kısımdan oluşturulmuş eser. Bir tarafta hece sevdalılarının, diğer tarafta serbest şiir heyecanlılarının merakı giderilecek. Tabii takdir edersiniz ki şiir kitabıdır bu. Herkes almak istediğini alacak.
Çingene
Cuma Özcan
Çingene
Cuma ÖzcanBüyük Beklentiler, Boş Cümleler·104 syf.·Şiir
2/10
2026 41. kitabı
Bu kitabı bitirdiğimde hissettiğim tek şey, boşa harcanmış zamanın hayal kırıklığı oldu. Kitap hakkında nasıl yorum yapacağımı bilemiyorum; çünkü karşımda edebi bir eserden ziyade, ilkokul yıllarındaki o amatör şiir yarışmalarını hatırlatan zorlama bir metin vardı.
Hani okul dergilerinde yayınlansın diye alt alta dizilen, büyük laflar etmeye çalışan ama içi boş cümleler yazardık ya; bu kitap tam olarak o hissi veriyor. Aşk gibi derin bir konuyu bin tane kısa cümleye sığdırmaya çalışmak, ortaya vurucu bir derinlik değil, aksine yapay bir kelime yığını çıkarmış.
Açıkçası benim için tam anlamıyla bir vakit kaybıydı ve kesinlikle tavsiye etmiyorum. Hatta çok net söylüyorum: Bu kitabı okuyacağınıza gidin TikTok’taki özlü sözlere bakın, en azından neyle karşılaşacağınızı bilirsiniz ve vaktiniz daha az boşa gider.
Güzel öykülerle dolu harika bir dergi. Ben bu dergiyi severek okuyorum. Hemen her sayısını alıyorum. Hece öykü dergisi bir harika. Herkese okumasını tavsiye ederim.
Nazım Hikmet’in “La Fontaine’den Masallar” kitabı, Fransız şair Jean de La Fontaine’in ünlü fabl (mesel) eserlerinden yaptığı manzum çevirilerden oluşur.
Nazım Hikmet, bu çevirileri Bursa Cezaevi’nde (hapishanede) gerçekleştirmiştir. Takma ad olarak Ahmet Oğuz Saruhan’ı kullanmıştır.
Çevirilerde hece vezniyle yazıldığı intibaı uyandıracak şekilde stilize edilmiş serbest vezin kullanmıştır. Bu sayede şiirler akıcı, yalın ve Türkçe’nin doğal lezzetine uygun hale gelmiştir.
Kitap, La Fontaine’in hayvan karakterleri üzerinden insan huylarını hicveden klasik fabllarından bir seçki içerir. Örnekler: Ağustosböceği ile Karınca, Karga ile Tilki, Kurtla Kuzu, Tilki ile Leylek, Şehir Faresi ile Tarla Faresi gibi popüler masallar.
Bu eser, Nazım Hikmet’in daha az bilinen çeviri ve masal yönünü gösterir. Şiirsel anlatımı, alaycı ve gözlemci üslubuyla hem eğlenceli hem düşündürücüdür. La Fontaine’in evrensel fabllarını Türkçe’de ustalıkla yeniden yaratması, kitabın hâlâ popüler olmasını sağlar. Çocuk kütüphaneleri için de sıkça önerilir.
Kitap, Nazım Hikmet külliyatının masal-hikâye bölümünde yer alır ve Doğan Kardeş / Yapı Kredi gibi yayınevlerinden kolayca bulunabilir.
