"Gerçekten ihtiyaç duyulan şey, yaşama yönelik tutumumuzdaki temel
bir değişmeydi. Yaşamdan ne beklediğimizin gerçekten önemli
olmadığını, asıl önemli olan şeyin yaşamın bizden ne beklediği
olduğunu öğrenmemiz ve dahası umutsuz insanlara öğretmemiz
gerekiyordu. Yaşamın anlamı hakkında sorular sormayı bırakmamız,
bunun yerine kendimizi yaşam tarafından her gün, her saat sorgulanan
birileri olarak düşünmemiz gerekirdi. Yanıtımızın konuşma ya da
meditasyondan değil, doğru eylemden ve doğru yaşam biçiminden
oluşması gerekiyordu. Nihai anlamda yaşam, sorunlara doğru
çözümler bulmak ve her birey için kesintisiz olarak koyduğu görevleri yerine getirmm sorumluluğunu almak anlamına gelir."