Elif
@heliostr
50 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Ne kadar kıymetli bir gazeteceyi kaybettiğimizi bana bir kez daha hatırlatan bu kitap TBMM'ye giren ilk sosyalist parti TİP'in kuruluşunu gerçekleştiren nedenleri, kuruluşunu ve sonrasında yaşanan olayları, darbelerle kesintiye uğramış Türkiye demokrasisini, Marksist-Leninist yaklaşımı, bilimsel ve oportünist sosyalizmi, TİP içinde yaşanan çalkantıları Türkiye'nin ilk kadın sosyoloğu olan ve 1970 yılında TİP Genel Başkanlığı yapmış Behice Boran'ın gözünden anlatıyor. Röportaj şeklinde ilerleyen kitap yer yer Uğur Mumcu ve Behice Boran arasındaki görüş ayrılıkları sebebiyle hiddetleniyor ama saygı çizgisini aşmıyor.
Kitabın sonunda Uğur Mumcu, Behice Boran ile röportaj yaptığı konularda kendi görüşlerini kaleme almış.
Hayatı mücadele ile geçmiş, tutuklamalar ve suçlamalar karşısında hiçbir zaman yılmamış Behice Boran'ın hikâyesini Türk sol tarihine ilgi duyan herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Haksızlığa, adaletsizliğe, zulme karşı mücadelenin önemini süslü cümlelere yer vermeden olaylar üzerinden olduğu gibi aktaran; özün direkt söylenmeden yürekten anlaşılmasını sağlayan sade, yalın ve ilham verici bir kitap. Başından sonuna kadar merak duygusuyla süreklilik sağlanmış ve verilmek istenen mesaj romanın sonunda değil, başından sonuna kadar parça parça, bütüne ulaşana kadar okuyucuya sunulmuş. Livaneli'nin kalemi çok güçlü, okunmasını tavsiye ettiğim bir kitap.
Fin ulusunun İsveç ulusundan nasıl kopup kendini yeşerttiğini, büyüttüğünü ve geliştirdiğini anlatan ilham verici bir kitap. Grigory Petrov kitabı her ne kadar salt gerçeklikle yazmayıp tarihi ve kurguyu yer yer birbiriyle karıştırsa da vermek istediği mesajları tam yerinde benzetmeler ve hikâyelerle okuyucuya çok güzel bir şekilde sunmuş. Ne yapabiliriz ki diye sızlanmak yerine ilk kıvılcım olmayı, herkesin kendi işinin Napoléon'u olarak ışığıyla diğer insanlara ilham vereceğini, söndüren değil yakan, yıkan değil kuran olmayı öğütleyen; bunu da nasihat eder gibi değil de büyüleyici bir edebi üslupla anlatan herkesin okuması gereken kitap. Özellikle son bölümde aydınlık ruh ile karanlık ruhun çatışmasını çok beğendim: "Kelimelerinin kuru çöplerini toz gibi saçma gözlerime." -Aydınlık ruh
Marx ve Engels okurken en çok yakındığım konular yer yer bir paragrafı bulan cümleler ve birden fazla dilin kullanıldığı biraz karmaşık bir üslup. Ama bunların hiçbiri derin tahliller yapan bu üstatları okumaya engel değil.
Engels bu kısa kitabında diyalektik ve tarihsel materyalizmin nasıl oluştuğunu, burjuvazinin neden materyalizme karşı olduğunu ve proletaryanın nasıl ortaya çıktığını; metafizik ve diyalektiğin birbirine zıt iki unsur olduğunu; Marx'ın sosyalizmi bir bilim hâline getiren tarihsel materyalizm ve artı değer teorilerini anlatır ilk bölümde. Sonraki bölümde ütopik sosyalizm ve bilimsel sosyalizmi tarihten örnekler vererek karşılaştırır ve bilimsel sosyalizmin tarih sürecinde nasıl geliştiğini ortaya koyar.
Ortaçağ toplumunun küçük bireysel üretiminin nasıl toplumsal üretimdeki anarşiyi tohum olarak içerdiğini; sonrasında üretim araçlarının toplumsallaşmasını ama mülkiyetin sadece kapitaliste ait olmasının doğurduğu çelişkiyi; bunun yanında makineli üretimin yetkinleşmesinin yedek bir sanayi ordusu kurduğunu, bununla beraber üretimin fazlalaşmasının ve bolluğun yoksul işçi sınıfının varlığıyla nasıl tezat oluşturduğunu; bu gibi krizlerin burjuvazinin yetersizliğini gösterdiğini ve kapitalist mülkiyetin burjuvaziden hisse senetli şirketlere, ondan tröstlere en sonunda devlete geçişini ve nihayetinde bütün bu çelişkilerin proleter devrimle ortadan kalkacağını çok güzel bir şekilde özetler.
