Karanfil kokan sayfalar
@hergene
Susuyor olmam, acı çekmediğim anlamına gelmez
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Merhaba
Yeni bir Ayşegül Çiçekoğlu kitabıyla karşınızdayım. Ben malesef hala eskisi gibi kitap okuyamıyorum. Bu yüzden okuyacağım kitapları seçerken, kendimce okurken mutlu olacağım yazarların kitaplarını seçmeye çalışıyorum. İşte o kitaplardan birisidir 8.15 Vapuru çünkü yazarı Ayşegül Çiçekoğlu' nu çok severim ve ne yazsa okurum dediğim yazarların başında gelir. Bu kitabını da diğer kitapları gibi severek, keyifle okudum.Ayrıca Ada ve Yankı' nın izleri daha sürerken, kısa bir zaman içinde yepyeni bir #AyşegülÇiçekoğlu kitabını okumuş olmak da ayrı bir mutluluk sebebidir. .
Şimdi kısaca kitabın konusundan bahsedecek olursam;
Öncelikle hikayemizin 1992 yılında geçtiğini söylemek istiyorum. Arkadaş ilişkilerinin, aşkın daha saf ve samimi yaşandığı yıllarda.... Nazlı Yeşim ve Canan üç yakın arkadaştır. Nazlı ve Yeşim kendi halindeyken Canan biraz daha uçarıdır. Yeni bir erkek arkadaşı vardır ve Canan yeni erkek arkadaşının her sabah Yeşim ve Nazlı' yla beraber 8,15 vapuruna bindiğini öğrenmiştir. Nazlı ve Yeşim'den onu izlemelerini ister. Nazlı başta kabul etmese de arkadaşını kıramaz ve adamın kızlara bakıp bakmadığını gözlemek için söz verirler.Böylece sabah işe gitmek için 8,15 vapuruna binen Nazlı ve Yeşim daha önce hiç görmedikleri adamı gözetlemeye başlarlar.
Nazlı ve Yeşim, sadece bir haftalığına arkadaşı için resmini gördüğü adamı gözetlemek ne kadar zor olabilirdi ki? Hiç zor olmadı ama adam kızların ona dik dik bakmasından, aralarında gülüşmesinden rahatsız olup Nazlı ve Yeşim ile konuşmaya karar verince olan olur ve böylece Ali ve Nazlı'nın hikayesi başlar Bundan sonrasını siz okuyun çünkü hikayemiz sürprizlerle doluydu.
.
Ben sevdim kitabı. Ali ve Nazlı ile güldüm, eğlendim sevindim, hüzünlendim. Kitabın kapağını yüzümde
Bir yaşa gelince düzeleceğini sandı bütün bunların. Bir yaşa geldi, düzelmedi.
Hiç bir şey o kadar basit değil. Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil. İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor. İnsanı çürüten ölüm değil hayattır. Başkasından değil kendimden biliyorum.