eso.okur
@hestia
Evet, yaşıyorum, büyük mutsuzluklar içinde
sürüklüyorum yaşamımı.
Aeneis, Vergilius
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitapta anlatılanlardan mevzu bahisle başarının insanı şekillendirmesinde rol oynayan etkenlerin kişinin salt yetenekli olması düşüncesiyle yola cıkan insanları yanılgıya uğratıyor. Aslında başarılı insanların uzmanlık sağlamada belli bir saat çalışma ve dönemin demografik yapısı, zamanın şartları gibi birçok etmene bağlı olmasını anlatıyor. Kitapta bilgisayar dahilerinden Billi Gates, Bill Joe dan , dünyanın en çok bilinen grubu olan Beatles tan, işletme sektörünün devlerinden birçok kişilerin hayatlarını tanık göstererek yargısını destekliyor. Çizginin dışına çıkanları, çizgisinden sapmayarak etkili anlatımına sürdürüyor yazarımız. Keyifli okumalar dilerim. :))
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şiirler, sanat için mi yazılır, yoksa insan için mi ya da yazar kendisi için mi yazar şiirini? Birazcık da şiirlere bakış açım bu şekilde lirik, pastoral, didaktik vs türlerinden bahsetmiyorum keza. Yazar kendisine yazdığı şiirlerden okurun da istifade etmesini istemiş ola ki agzindan çıkan her laf kişiyle kişi arasında bir sohbetin gizemli kapıları. Okur bunu keşfetmek için çabalıyor olsa da bir yandan da ne ara kitabın bittiğini anlayamıyor. Anlayamadım. Anlayamazsınız.
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2021 1. kitabı
·28 saatte okudu
·Okunma: 09 Ocak 2021 02:07
Füruğ evladından ufacık yaşında uzaklaştırılıp acı çekmek miydi senin payına düşen?
Yoksa saatlerce sayfalar dolusu satırlarda kendini arayıp yara bere içinde kalmak?
Yoksa bir kaza süsü görünümunde şiirlerini öksüz bırakmak miydi bizim payımiza düşen?
Söyle Füruğ, anlat
Şurada biz bizeyiz. Sen, ben ve sevgili okur.
Biliriz ayrın gayrin yoktur bizden.
Ne de olsa içimize işlemişsin.
Pekala...
Baba baskıcı, otoriter gövdede?
"Babam diyor ki, benden geçti artık, ben yükümü taşıdım."
Annem ise dinine bağlı benim şiire tutkum gibi,
"annemin tüm yaşamı açık bir seccadedir, cehennem korkusu eşiğinde serili."
17 yaşımda evlendim. Psikolojik şiddet fazlasını da söylerim ama oğlumdan ayrılmak hepsinden daha şiddetli bir yikimdi benim payıma düşen. 20 yaşındaydım ve 'tutsak' tim. Oğlumdan uzak her yer kafes ve ben gökyüzüne aşıktım. Kuşları oldurmeselerdi. Uçan kuşun kime ne zararı olabilir ki? Masum ve kendi dünyasında. Aynı benim gibi. Ve oğlumdan ayrı kaldım gökyüzünde hiç uçamayan kanadı kırık topal bir karga gibi. Yıldızlar mı, çoğu ben bakinca kaydı. Ne diyordum. Hım, ne miydi benim payıma düşen, oğlum? Özlem.
"seni istiyorum ve biliyorum asla koynuma alamayacağım oğlum. Sen o aydın ve pırıl pırıl gökyüzüsun. Ve ben bu kafeste tutsağım."
Başka bir dünyanın varlığına inandım.
".. Keşke ölseydim ve yeniden dirilseydim ve dünyanın baskalastigini, dünyanın bu denli acımasız olmadığını, insanların bu her zamanki gibi aşağılık ve kahpeliklerini unuttuklarını. Ve kimsenin evlerinin etrafına duvar ormediklerini görseydim. Yaşamın gülünç alışkanlıklarina bağimlilik... "
Belki de anlatabilirdim kendimi ve umudumu. Yalnız yasanmayacagini, annelerinin çocuklarından. Erkil çoğunluklar yarattım kendime. Hem de Tahran da, bir kadındim. Sinemanın ışığına inandım. Yıldızları
Koskocaman bir üzgün işareti. Hikayenin sonu böyle bitmemeliydi. Ama spoyler mıpoyler felan olur, yok söylemem. Çok enteresan bir roman. Annesi ve babası tarafından sevilmemiş bir anne. Bu annenin yetiştirdiği bir kız çocuğu. İllegal işler ve bu düşüncelerini de kızına işlemiş. Bir yandan kızına bu denli bağımlılığı imrendirse de, psikolojik olarak da kızına bir alkol bir uyuşturucu maddesi gibi bağlı kalması insanın beyninde farklı soru işaretleri uyandırıyor. Psikolojik bir roman. Konu aynı şeyin etrafında dönse de sıkılmadan okudum diyebilirim. Keyifli okumalar.
Nazi zamanında Birkenau bölgesindeki Yahudilerin katledildiği krematoryumların, gaz odalarının bulunduğu en dehşet verici kamp olan Auschwitz kampının her bölümünü araştırıp fotoğraflamış yazar. Olaylara yaklaşırken antropolojik ve felsefi bir kültürle değerlendirirken bir yandan da kültürün aslında görsel sanatlar müzesine dönüşmeden önce yaşayan bir tarih ve üzerinde düşünülmesi gereken bir hegemonya olduğunu gösteriyor aslında. Hatta bu durumu "Kültür, tarih pastası üzerindeki bir çilek değildir; tarihin ne kadar barbar olsalar da- kararlar ve eylemlerin tam ortasında biçim ve görünürlük kazandığı bir çatışma yeridir daima. " diye açıklıyor.
Nazi katliamı her zaman dikkatimi çekmiştir. Herhangi bir araştırma konusu kapsamında okuyup yararlanabileceğiniz bir kitap.
