Hilal Dülger

O biçim çiçekler açardı kafamda. Fırıl fırıl atardı kalbim. Aslında benim için hayat böyleydi. Fakat bir gün babam öldü. O gün içimdeki havai fişek, içimdeki kuşu vurdu. Bunu anlamanızı çok isterdim. O yüzden tekrar edeceğim. İçimdeki havai fişek, içimdeki kuşu vurdu. Nasıl mı? Üzgünüm ama... Bammmmm! diye.
Reklam
Psikoloji çok pahalı bir şeydir. Tamiri zordur ve neredeyse bir servete mâl olur. Bizim köydeki zeytinliği sattırdı psikoloji. Gerisini siz düşünün.
Sayfa 16·Kitabı okuyor
İnsanın yanında biriyle yürümesi güzel şey aslında, diye geçirdim içimden. Birinin tutup kaldıracağını bildiğinde, düşmek o kadar da korkunç değil.
Sayfa 159·Kitabı okudu
Katı olan her şey buharlaşıyor, hayata tutunmak için inanmaya mecbur kaldığımız bütün yalanlar günü gelince açığa çıkıyor. Ve sonra biz ölmüyoruz. Daha kötü bir şey oluyor. Öğrendiklerimizle yaşamaya devam ediyoruz.
Sayfa 69·Kitabı okudu
Zamanın uzağı gören bilge gözleri başka kehanetler fısıldasa da, sen kulaklarını tıkayıp , artık buradayım diyordun kendine. Bundan böyle buradayım. Bir yuvaya inanmanın, kendini evinde hissetmenin tek yolu buydu.
Sayfa 16·Kitabı okudu
Reklam