“Seni yalnızca bir defa olsun görmek, yalnızca bir defa sana rastlamak, yalnızca bir defa daha bakışlarımla uzaktan olsun yüzünü kucaklayabilmek, tek arzumdu.”
Fakat inan bana , seni kimse o kız kadar, yani benim kadar olduğum ve senin için hep öyle kalan ben kadar köle gibi ve bir köpeğin sadakatiyle kendini adayarak sevmedi, çünkü yeryüzünde hiçbir şey kuytuluklardaki bir çocuğun fark edilemeyen sevgisiyle karşılaştırılamaz...
Ve fark ettim ki; insanlara sadece yaşamları için hayat bahşedilmiyor. Birbirlerinin neye ihtiyaçları olduğu bilgisinden uzak yaşıyorlar. Bir arada yaşayabilmeleri adına birbirleri için gerekli olan şeyleri Tanrı onlara gösteriyor.