Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Aytmatov sevgiyi ne güzel anlatıyor. Kitap; toprağa, eve, insanlara duyulan sevginin ve savaşın getirdiği acıların yoğunluğu içinde ilerliyor. Bu kadar az sayfaya rağmen derinliği yaşatıyor. Ekinlerin içinde her şeyi, başlangıcı, insanlarla bağlarını, savaşı, Tolgonay ile birlikte yaşıyoruz. Ama son yok, ne olursa olsun güneş doğmaya, günler ilerlemeye devam ediyor. Bir bebek varlığıyla dünyayı devam ettiriyor.
Tolgonay'ın kelimeleri az. İçinden geçen her şeyi söylemeye de dili varmıyor. Ama dünyadaki herkese bir diyeceği var. Her birinin kalbine nasıl gireyim de anlatayım diye soruyor Toprak Ana'ya. İşte bu kitap Tolgonay'ın diyeceği. Kalbe girip anlatıyor. Herkes okusa belki, bir ihtimal, dünya biraz daha iyi bir yer olurdu.
...bunların yüzeyine bakarak birtakım işaretler görmeye çalışıyor ve hep iyi işaretler gördüklerini söylüyorlardı. Çünkü özlemleri o idi, istekleri o idi... Bugün kendi kendime diyorum ki, eğer dünyadaki bütün insanlar, o gün bizim köyde olduğu gibi hep iyi şeyler düşünseydiler, çocuklarını kardeşlerini, babalarını, eşlerini bizim kadar çok sevseydiler, belki savaş hiç başlamazdı.
Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa, her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu. O anı geçirince söz soğuyor, katılaşıyor, insanın yüreğine taş gibi oturuyor ve bu ağırlığı kaldırıp atmak hiç de kolay olmuyordu.