HoooooopGünün Tavsiyesi
Daha kitabın önsözünde 
Selçuk Aydemir in yazısını okurken gülmeye başlıyorsunuz. Ülkenin mizah anlayışını değiştiren 2 büyük yazar ve senarist. 
Burak Aksak 'ın dizi ile elde ettiği başarısı, umarım yazarlık ile de devam eder. Seviliyorsunuz.
Selçuk Aydemir in yazısını okurken gülmeye başlıyorsunuz. Ülkenin mizah anlayışını değiştiren 2 büyük yazar ve senarist. Burak Aksak 'ın dizi ile elde ettiği başarısı, umarım yazarlık ile de devam eder. Seviliyorsunuz.
Hoooooop ! Tavşan deliğinden aşağı ! Tuhaf, daha da tuhaf ! Okudugum her kelimeyle bu his daha da arttı. Ne okudum ben? Yazar burda ne demek istedi? Amaç ne?
Tek bildiğim kitabı okumaya başladığımda tuhaflıklar diyarında kayboldum.
Para ve güç bir arada olunca insanın tuhaflıkları çevreye hoş görünüyor olsa gerek. Canterel de bu gücü sonuna kadar kullanmış.
Betimlemeleri kafanızda canlandirabilmek için süper ötesi hayal gücü gerekli yer yer. Insan bir an durup düşünüyor, mümkün mü? Sonra hadi canım diyorsun. Yer yer bilim kurgu, yer yer fantastik, yer yer korku...
Kitap öyle dolu ki hızla okumak ne mümkün. Ara vererek, sindirerek okumak gerekti. Yoksa kelimeler gözlerden zihne yolculukta bir yerlerde kaybolup duruyordu. Beynim sürekli itiraz etti, " dur, geri dön ben anlamadım, hayal gücüm isyan halinde."
Azmettim ve kitabı bitirdim ama kafam çoook karıştı.
Kitabı okumayan arkadaşlar benim gibi "spoiler" düşmanı ise lütfen incelemeyi okumayınız (!)
Ey Harrari !!! Geldiysen kapıya değil kafama üç kere vur...
Tık... Tık... (...)
Son vuruşu sanırım Homo Deus ile yapacak. Neyse. "Naçiz'Hane" İncelememize başlayabiliriz.
Nasıl ki yazar taaaa insanlığın tahmin edilen tarihinden başlayarak günümüze geldiyse ben de incelemeyi en baştan kitabın sonlarına doğru yapmayı görev sayarım. Sayın yazar sadece insanlık tarihinden değil evrenin teorileriyle sabit kara deliğinden bir teleskop yardımıyla dünyadaki küçük canlılara doğru çoooook geniş bir perspektiften bakmış. Dinî tabuları olan ve az buçuk kitap okuyan bir insan dahi Homo Sapiens' i okuduğu zaman yazara kesinlikle kızmayacağını iddia ediyorum. Bir insan düşünün ki insanlık tarihini anlatırken bilime, dine, teknolojiye, sosyolojik evrime ve tarihe değinecek ve duygularını işin içine katmayacak. İşte o kişi Harrari. Yani insan bu kadar mı naif olur. Bu kadar mı "aman inanan insanlar da beni okuyacak" diye düşünüp herkesin anlayacağı bir üslup takınır. Alkıııııış seni seviyoruz Harrari !
Savaşan İmparatorluklara kızmıyor, kapitalizme kızmıyor, dinlere kızmıyor, yapılan hatalara kızmıyor. "Şunu şöyle yaparsanız küçük dünyamızı kurtarırız" demiyor. Dünyayı birbirlerine sıkı sıkıya bağlı toplumların veya günümüzün bireyselleşmeyi ön plana çıkaran toplumların doğrularını yanlışlarını öne çıkarmıyor. Küçük bir Tanrı' nın insanlara bahşettiği "cüzi iradeyi" nasıl kullandıklarını uzaktan izleyerek müdahele etmeden bakması olarak düşünülebilir Harrari.
Eleştirdiğim noktaları yok mu? Var. Örneğin; "1789'da Fransız nüfusu, neredeyse bir gecede kralların tanrısal gücü mitine inanmayı bırakıp halkın egemenliği mitine inanmaya başladı." Kısmı... Sayın Harrari Fransız halkı kralların
