cansu
@horoseyedelo
Altro diletto che 'mparar, non provo.
Öğrenci
15 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beyaz GemiRoman
#Spoiler içerebilir#
Ailesi tarafından terk edilmiş, dedesi dışında neredeyse kimsesi olmayan, ancak hayallerine tutunan bir çocuğun kahramanlığının öyküsü. Gaddar, acımasız ve sürekli öfkeli Orozkul, evi birbirine katarken, çocuk ve saflık timsali dedesinin birbirlerine tutunarak yaşamaya gösterdikleri gayret hayranlık uyandırıcı ve bir o kadar da acıklı. Yer yer gözyaşlarımı tutamadığım, yer yer coşkuya kapıldığım bir serüvendi. 
Cengiz Aytmatov
Cengiz Aytmatov
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İkinci defa okuduğum efsanevi bir eser!Roman
"Melankoli... Üzgün olmaktan alınan keyif hissinin, felsefenin doğuşuna yol açtığını iddia edenler yok değildir. Çünkü bizi var olmanın derin yalnızlığıyla yüzleştirirken, bir yandan da o yalnızlık hissine, hatta hayata verilen anlamı sorgulatır. Coşku ya da uyuşukluk, acı veya keyif, yaşadığının farkına varabilmek için hissetme ve heyecan duyma ihtiyacıyla yanıp tutuşur benlik. Eczacılığın olduğu gibi tıbbın da babası sayılan Hipokrat bu durumu ölüm korkusu, yitip gidenlerin ardından duyulan pişmanlık ve değişimden duyulan şaşkınlık olarak tanımlar. Varlığının nedenlerini araştıran kişinin çektiği ceza ve bu durumun evrensel olduğunu keşfedenin duyduğu rahatlamadır.İnsanlar açısından hüzün paylaşılabilme mucizesine sahiptir, melankolide bunu yapamazsınız."
Eczacı, benim için "sadece kurgusal bir roman" kategorisinde sınıflandırabileceğim bir eser olmaktan çok uzak. 14.yy Fransa'sına ait gerçekçi detaylar ve eczacılık mesleğinin başlangıcına dair yüksek doğrulukta uygulamalar içermesi, hikayenin kurgusuyla beraber okuyana tarifsiz bir keyif veriyor. 730 sayfanın başından sonuna dek okuru diri tutan merak duygusu, uzunluğuna rağmen bir çırpıda okunabilmesini sağlıyor; ancak yine de bitmesine üzülüyorsunuz. Bitirilip kenara atıverilecek olmaktan ziyade yıllar boyu zihinlerde yaşayacak bir eser!
Gerçekten ilgi duyduğum nörobilimle ilgili doyurucu ve buna rağmen her kesimden insanın anlayabileceği şekilde bilgilerle donatılmış bir eser. İlk 5-6 bölüm boyunca insan beyninin anatomisi ve bilişsel işlevleri, akrabalarımız olan ilkel primatlar ve tarih öncesi atalarımızın beyin yapıları ile karşılaştırmalı olarak açıklanıyor. Ardından evrimsel süreç boyunca edindiğimiz yetenekler sonucu tanrıları keşfetme serüvenimiz anlatılıyor. Eğer beynin evrimi ve inançlar hakkında bir fikriniz olması için kesinlikle nonteist olmak gerektiğini düşünenlerden değilseniz bu kitap fikirlerinizi reddetmeden aklınızdaki soru işaretlerini biraz olsun giderecek nitelikte.
Tarih boyunca çatışmada olan iki konu, yani aklî düşünce ve din, birbirleriyle mükemmel bir uyum sağlayacak şekilde bir araya getirilmiş. Tavsiye ediyorum
İki Şehrin Hikâyesi, sıkıcı ve romantik bir klasik olduğunu zannettiğim için uzun süre okumayı ertelediğim bir romandı ve nihayet bu önyargımı aşıp kitabı ele aldım, iyi ki de yapmışım!
Roman, 1859 yılında yazılmış olup Fransız Devrimi esnasındaki aristokrat sınıf ve kentli proleter sınıfı arasındaki ilişkileri konu almaktadır. Charles Dickens, devrime neden olan kesimin, Fransız asalak aristokratlar olduğu şeklinde bir yol izleyerek hikâyeyi anlatmakta ve aslında bir dönemin tepkisini çekmektedir. Devrimin acımasız savunucuları karşısında monarşik yönetimin piyonları ve ardından şahları devrilerek Fransa'nın nihayet Cumhuriyetle buluşması tüm açıklığıyla ve devrin benzer nitelikleriyle ustaca betimlenmiş. Devrimden bir süre önce geliştirilmiş giyotinin, romanda dişi bir kimliğe büründüğü görülebilir ve Bayan Giyotin saçları tıraş etmek için gerçekten birebirdir!
Romanda dikkat çekici karakterler mevcut ve her bir karakter de ayrı ayrı ilgi çekici özelliklere sahip. Karakterlerin hepsiyle empati kurabiliyor ve o döneme yolculuk edebiliyorsunuz bu karakterler vasıtasıyla. Örneğin sonsuz bir cesarete, caniliğe ve soğukkanlılığa sahip Bayan Defarge ile devrimin acımasız savunucuları arasındaki korkusuz kadınlara şahit oluyorsunuz.
Charles Dickens yalnızca tarihsel bir roman yazmakla kalmayıp aynı zamanda günümüzde bile doğruluğunun şüphe götürmeyeceği psikolojik vakaların yer aldığı psikolojik bir roman yazmıştır. Doktor Manette'in yaşadığı psikozlar ustaca anlatılmış ve doktorun, yaşadığı travmalar karşısında verebileceği olası psikolojik tepkiler ile benzer özellikler göstermekte olduğu günümüz uzmanları tarafından onaylanmıştır. Bu gerçekten inanılmaz.
Fransız Devrimi zamanlarına tanıklık etmek ve dönemin insanlarını en yakından görebilmek bu romanla mümkün. Ve
II. Dünya Savaşı sırasında Almanya ve Fransa'da geçen hüzünlü bir hikâye. 576 sayfa boyunca bunun bir kurgu olduğuna kendimi inandırmak zorunda kaldım. Yine de o dönemlerde buna benzer hayatların var olmadığını kim iddia edebilir?
Sonsuz bir meraka ve azme sahip olan Marie-Laure ve ufak tefek bir dâhi olan Werner'ın başta ayrı olan kaderleri sonradan hoş bir şekilde birleşiyor. Sımsıcak bir hikâye ancak yer yer karamsarlığa ve boşluğa sürüklüyor. Savaşın her daim getirdiği olumsuzluklar ve buna rağmen yaşama tutunmaya çalışan masum yaşamlar muazzam şekilde betimlenmiş. Sonu belki daha farklı bağlanabilirdi ama bu şekilde de gayet güzeldi.
Kendimi bildim bileli uzun soluklu romanlar beni hep içine çekmiştir. Belirli bir hikâyeye, karakterlere nispeten uzun bir süre maruz kalmak, onların yaşamlarıyla iç içe olmak ve onlarla birlikte heyecanlanmak, üzülmek, sevinmek... Bu anlatımların etkisinden uzun süre kurtulamam. Göremediğimiz Tüm Işıklar, bana içe işleyen ve hafızamda yer edinecek bir hikâye bıraktı. Umarım okuyan herkes de en az benim kadar zevk alır. 
Göremediğimiz Tüm Işıklar
Göremediğimiz Tüm Işıklar