Ben de pek sevmem ama hayat işte...Hayata Dair
Ben vedaları sevmem albayım.
Hiç gitmesin insanlar. Hele gelmemek üzere giderlerse, çok üzülürüm albayım, dayanamam.
Gelmemek üzere gidenler çok sevdiklerim olur genelde. Bi de bir hikaye bırakır ki geride, noksanlığın daniskası içinde. Ölse, öldü dersin, ama ölmez onlar. Ölmesinler de. Ölürlerse bi kere daha üzülürüm. Çünkü koklayamazlar bir daha çiçek. Yazık olur.
Gönlüm geniş ama odalara yerleşecek insanlar yok ki albayım. Ben, bi şey yapmadım. Şimdi diyeceksin, yapmadın tabi ulan gül cemaline mi gelsinler, sanki cemalim çok gül de. Ne yapmalıydım albayım. Sevgi, yetmiyormuş her şeye. Hikmet'le çok konuştuk. Bilge'ydi, Sevgi'ydi çok anlattı bana da, tek sen misin sanki albayım iki kelam edilecek. Çok ileri gittim albayım, affet beni. Hikmet'e benziyorum gittikçe, ruhu şad olsun. Sevgi’yi her anlatışında Hikmet, sevgilerimi düşündüm albayım. -Düşün düşün bi bok olduğu yok bırak gitsin. Sağ ol, teşekkürler.- Sevgiler, peyda olacak enkazlardan kurtulmak için mi var, yoksa enkazın müsebbibi mi onlar, tavuk mu yumurtadan çıktı yumurta mı tavuktan albayım.
Konumuza dönecek olursak albayım, konunun ne kadar sıradan olduğunu görürüz. Bi Umut Sarıkaya var albayım, hepimiz aynı insanız ve o kadar çoğuz ki diyor. Konu sıradan olduğu için bu kadar konuşuyoruz. Hepimiz aynı insanız ve aynı şeyi yaşıyoruz. Belki de sıradan olmasına rağmen bu kadar acıtmasına içerliyoruz, bi de olağanüstü bi olay olsa, sıçtın diyor beynimiz. Beynimizin işi gücü yok bize laf yetiştiriyor albayım. Hayallerden uyandırıyor. Gerçekler var! Başkalarının uygulamaya çalıştığı tatsız ölçütler, gerçekler... Gerçekle her karşı karşıya gelişimde, onu ilk defa görmüş gibi yapıyorum albayım, tanımazlıktan geliyorum. Tanımamazlıktan gelirsem tanırım çünkü. Bugün yakama yapıştı, gerizekalı dedi, anla artık.
Gezmeli düşünceler1000Kitap
Benim gezme anlayışımda kafe minimumdadır. Hatta bu gezme değil, buluşmadır. Olay sadece parayla da ilgili değil. Hayata bakış ve istemekle alakalı. Hiç mi canınız sahilde yürümek istemiyor?
Ne bileyim bisiklete binmek,piknik, yüzmek, yeni bir tat ile keyiflenmek? Yok aman yürüme. Kapalı alandan, kapalı alana git otur ve para ver. Aynı konuları defalarca kez konuş. Anı böyle birikmez.
Reklam
Küçük 
Küçük Prens
Hoşça git,” dedi tilki. “Vereceğim sır çok basit: İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.” Küçük Prens unutmamak için tekrarladı: “Gerçeğin mayası gözle görülmez.” “Gülünü bunca önemli kılan, uğrunda harcadığın zamandır.”
Küçük Prens
Hoşça git,” dedi tilki. “Vereceğim sır çok basit: İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.” Küçük Prens unutmamak için tekrarladı: “Gerçeğin mayası gözle görülmez.” “Gülünü bunca önemli kılan, uğrunda harcadığın zamandır.”Demedi deme...Şiir
Herkese sevgiyle, samimi yaklaş
Hatır sor, gönül al, hoşça selâmlaş
Böyle güzelleşir dünya arkadaş
Kalp kırıcı olma, kem söz söyleme
Kul hakkına girer demedi deme...
Yediden yetmişe insanlar eşit
İster çocuk olsun isterse reşit
Bin bir türlü yolu var çeşit çeşit
İnsanı ayırma vekil, hademe
Kul hakkına girer demedi deme...
Kimini ezerken, kimine paye
Bazısın kayırıp yüklü sermaye
Hak, hukuk, eşitlik olmalı gaye
Tüy bitmemiş yetim hakkını yeme
Kul hakkına girer demedi deme...
İşi biter bitmez emeğini ver
Beğenir, güvenir metheder, över
Hakkını vermezsen yüzüne söver
Ter soğumadan ver sonra ödeme
Kul hakkına girer demedi deme...
Her tür destek ağa, zengine himmet
Şehitlik, gazilik yoksula zimmet
Cennet garantili canına minnet!
Rapor al, para ver kendin gönderme
Kul hakkına girer demedi deme...
Şimdi nerde unuttuysan beni,
Hangi tene sattıysan ona git.
Ben yokum artık.
Senin gibi yalancılar çok,
Ama benim gibi seveni bulamasın.
Sana hoşçakal demek isterdim,
Ama hoşça kalma.
Sevgiye muhtaç,
Mutluluğa aç kal.
Hoşça Kalma.
(Anonim)
Ben vedaları sevmem albayım.
Hiç gitmesin insanlar. Hele gelmemek üzere giderlerse,
Çok üzülürüm albayım, dayanamam... Gelmemek üzere gidenler sevdiklerim olur genelde. Bir de bir hikaye bırakır ki geride, noksanlığın daniskası içinde.... Ölse, öldü dersin, ama ölmez onlar. Ölmesinler de. Ölürlerse bi kere daha üzülürüm. Çünkü koklayamazlar bir daha çiçek gibi.... Yazık olur.
Gönlüm geniş ama odalara yerleşecek insanlar yok.
Ben, bi şey yapmadım...
Şimdi diyeceksin yapmadın tabi...
Ulan gül cemaline mi gelsinler?
sanki cemalim çok gül de....
Ne yapmalıydım ...Sevgi, yetmiyormuş her şeye.
Hepimiz aynı insanız ve aynı şeyi yaşıyoruz.
Belki de sıradan oldugu için bu kadar acıtmasına içerliyoruz. Beynimizin işi gücü yok bize laf yetiştiriyor. Hayallerden uyandırıyor.
Gerçekler var! Başkalarının uygulamaya çalıştığı tatsız ölçütler, gerçekler...
Gerçekle her karşı karşıya gelişimde, onu ilk defa görmüş gibi yapıyorum... tanımazlıktan geliyorum. Tanımamazlıktan gelirsem tanırım çünkü.
Bugün yakama yapıştı, gerizekalı dedi,
anla artık. Bi gün bulutlara sen de bakmaz olacaksın, umrunda olmayacak hiçbir renk....
Yürü git pis mahluk dedim-
aslında daha fazlasını da söyledim albayım,
şimdi dilim varmıyor bulutlara bakıcam ben.
Renklerden de renk beğenicem her gün.
Yutmak istiyorsun ama lokman olmiycam!
Ağlarım zırlarım yeri gelirse, ama ben Hikmet değilim, Gökçeyim ben!
Reklam
Reklam