Bu gece başımı alıp gideceğim
Yağmurun bittiği yere.
Orayı çocukluğumdan beri merak ediyorum.
Belki de şu anda bir arkansiyel
Mersin ağaçlarının üzerinden
Yalnız geceleri yaşayanların
Elleri ve gözleri için
Doğmuş bulunuyor.
Melih Cevdet Anday (Varlık, 109)
Avut insanı ey Tanrı Avut O'nu:
Fellini ile avut O'nu,
Kasanova'sıyla bu dünyanın,
Tarkovsky'le!
Herzog! Heart of Glass'la! Ama kimdir o sürgün?
Charlie Chaplin; The Kid'le
Grand Illusion'la, Jean Renoir'la!
Korkunç Ivan'la! Bizler miyiz o sürgün?
Guguk Kuşunu, Orange Mechanic, The Blue Angel,
Markiz'e oturup Şokola Glase isteyerek!.. Kuran ve İncil'le ve Zebur'la dille, yazıyla, sözle, yaratıyla avut...