Kendimi artık hiç tanıyamıyorum. Kafamın içi ihtiras fırtınalarıyla çalkalanan bir deniz gibi dalgalanıyor.Ruhumu bu durumdayken biri görmüş olsaydı, onu korkunç bir hızla uçurumun ta dibine yönelmiş gibi pruvasıyla denizi yaran bir tekneye benzetirdi.
İtten aç, yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille sevmelerim,sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar fermanım yazar
Nolur gel,
Ay karanlık.