hatice
@htcklcnn
3 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Özgürüm: Hiçbir yaşama nedenim kalmadı artık, denediğim bütün nedenler beni bıraktı, yenilerini de tasarlayamıyorum. Daha genç sayılırım, yeniden başlamaya yetecek gücüm var. Ama nereden başlamal? En berbat korkulara, bulantılara kapıldığımda, beni kurtarır diye Anny’ye ne kadar güvenmiş olduğumu ancak şimdi anlıyorum. Geçmişim öldü, M. de Rollebon öldü, Anny sadece bütün umutlarımı kırmak için geri geldi. Bahçeler boyunca uzanan şu beyaz sokakta yalnızım. Yalnız ve özgür. Ama bu özgürlük ölüme benziyor biraz.
Reklam
"Zamanın her şeyi iyileştireceğine dair o büyük yalanı kim uydurduysa, muhtemelen hiç kimseyi kaybetmemiştir."
«Çünkü bir insanı etkilemek ona kendi ruhunu vermek-tir. Etkilenen kişi artık kendi fikırlerıyle duşünemez, kendi tutkularıyla yanıp tutuşamaz hale gelir. Sahip olduğu erdemler bile gerçek değildir artık. Günahları bile ödünçtür; günah diye bir şey varsa tabii. Artık bir başkasının müziğindeki bir yankıdan, kendisi için yazılmamış bir rolü oynayan bir oyuncudan ibarettir. Oysa yaşamın amacı kendi kendini geliştirmek, tekâmül etmektir. Dünyaya gelme sebebimiz özümüzün farkına varmaktır. Bugünlerde insanlar kendilerinden korkar oldu. Görevlerin en ulvisini, kendilerine karşı olanı unuttular. Hayırseverler hayırsever olmasına, açları doyurup yoksulları giydiriyorlar. Gelgelelim kendileri çırıl-çıplak, ruhları açlıktan kıvranıyor. Cesaret denilen şey insan-liğı çoktan terk etmiş. Belki de hiç cesur olmadık. Ahlakın temelindeki toplum korkusu, dinin sırrı ise Tanrı korkusu:
Işte bizi yöneten iki șey. “
Onun sevgisi bir tür ibadet gibiydi; dilsiz, kendini ifade etmekten aciz, sessiz bir tapınmaydı.
