Sanki hayatımı birilerinin eline peşkeş çekilmiş gibi hissettiğim ilk gün idi o. Bekleyecektim, bekleyecek ve görecektim. Bir yandan aşkı rafine coğrafyalarda seçkin şairlerin gönüllerinde ki gibi hissedecek, diğer yandan taşıdığım sırrın yükü altında ezilmeden ve kendimi ezdirmeden yaşamaya alışacaktım. Bu benim kaderimdi. Nasıl ki vaktiyle Mecnun'un yakınında bitmiştim, gelecekte de onun elinde yitecektim.
"Cezayir halkı sözlerinde durmadı Sidi. Murabıtlar, şeyhler, Arap beyleri ve Berberi kabile reisleri, Tlemsen ve Tunus beyleri, üzerimize İspanya'yla birlikte asker çıkardılar. Meğer Cezayir Türkleri hiç sevmemiş!.."