insan mıyız?
Fyodor Dostoyevski 23 yaşında insanların küçümsenen yüzünü görmüş olmakla bile değer arz eden bir kitap yazmış gözümde. Hayatı, göz ardı edilen sesiyle yazılan bu mektuplaşmaları "İNSAN mı İNSANCIK mıyız?" diye sorgulayan gözle okumanız dileğiyle...
youtu.be/fEzpsVi1Qd0?si=...İnsan
Fyodor Dostoyevski 23 yaşında insanların küçümsenen yüzünü görmüş olmakla bile değer arz eden bir kitap yazmış gözümde. Hayatı, göz ardı edilen sesiyle yazılan bu mektuplaşmaları "İNSAN mı İNSANCIK mıyız?" diye sorgulayan gözle okumanız dileğiyle...
youtu.be/fEzpsVi1Qd0?si=...
Orta məktəbdə ilk dəfə biologiya dərsi keçəndə müəllim bir bilgi öyrətmişdi. Canlılar 4 qrupa ayrılır: bakteriyalar, göbələklər, bitkilər və heyvanlar. Hələ orta məktəbin öyrəşdirmək istədiyi əzbərçiliyin canımıza hopmadığı vaxtlar beyinimizə bir şübhə ilə girdi bu bilgi: "Bəs insanlar?". Müəllim nəyisə unutmuşdumu?!
Sonra əzbərçilik beynimizi dondurdu. İnsan da heyvanlara aiddir dedik, keçdik. Sonra böyüdük, ali bilgilər gəldi və möhkəm-möhkəm sarıldığımız ibtidai bilgiləri sıxışdırmağa, bizi şübhəyə salmağa başladı. Onda dedik: İnsan nədir?
Təkamülün məhsulumu?!
Heçmi yoxdur heyvandan fərqi?!
Yoxsa yaradılmışlardan sadəcə bir növ?!
Yoxsa yaradılmışların ən alisi?!
Mərkəzdədir insan?!
Yoxsa özünü mərkəzdə zənn edir?!
Nə qədər ki, həyat var, insan var, bu sual həmişə gündəmdədir.
"İnsan nədir?"
youtu.be/fEzpsVi1Qd0
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ama gözler kör, yüreğiyle bakmalı insan.Edebiyat
Küçük Prens'i okumayan nadir kişilerdendim sanırım. Dolayısıyla buna son vermek adına aldım elime kitabı ve tek gecede bitirdim. Bunda görsellerle dolu olmasının ve anlaşılır bir dile sahip olmasının payı epey büyük. Bu son okuyuşum olmayacak elbette. Zira hayatın her döneminde okunması gerektiğini düşünüyor ve her okuyuşta yeni farkındalıklara yol açacağını umuyorum.
Hikâye kendi küçük gezegenini başka gezegenler keşfetmek için terkeden Küçük Prens'in hikâyesi. Her bir gezegende farkı dersler, farklı gerçekler ve farklı dostlar.Değişmeyen tek şey büyüklerin iç dünyasını anlamaya çalışan Küçük Prens.
İçindeki çocuğu yaşatmak diye bir klişe vardır ya, ne haklı. Peki insan neden büyümemeli, neden hep çocuk kalmalı. Bu kesinlikle olgunlukla alakalı bir şey değildir.Nitekim küçük bir çocuğun resim yeteneğini başarılı (!) olması uğruna körelten de, hayata daima parasal veyahut sayısal olarak hiçbir duygu barındırmadan bakan da, herkesi kendine hayran sanan kendini beğenmişler de hep büyükler. Büyükler hayata daima teferruatları önemsemeden dümdüz bir bakış açısıyla bakıyorlar, iç dünyaları bir çocuğunki kadar saf ve masum değil ne yazık ki. Belki de bu yüzden yazar bu kitabı büyük bir adama değil, bu adamın bir zamanlarki çocukluğuna ithaf etmişti.
Her ne kadar çocuk edebiyatı içerisinde yer alsa da büyüklerin mutlaka yüzleşmesi gereken bir kitap.
Benim masum ve sevimli Küçük Prens'im yıldızlara her baktığımda senin orada olduğunu hissedeceğim.
youtu.be/fEzpsVi1Qd0