İnsanlığımı Yitirirken 'den
sonra okuduğum ikinci japon eseri.Kitap iki polisiye hikayesinden oluşuyor ve son ana kadar olayların görünen ve gerçekte nasıl olduğuyla ilgili bir sürü teoriyle karşılaşıyorsunuz.Olay örgüsü ve yazarın dilinin akıcı olması kitabı daha da güzel kılmış.Tek takıldığım nokta Japonların intihara olan ilgisi oldu.Daha önceden az çok bilgim vardı ama özellikle bir japonun ağzından bunları okumak garip hissettiriyor :/
Öncelikle bu kitabı alırken mektup şeklinde olduğundan habersizdim ve okurken anladım ki bu tür metinler gerçekten beni çok sıkıyor.Kitabı iki kez yarım bıraktım bu hafta kendimi zorlayarak tekrardan başladım ama beklentilerimi karşılamadı.Daha doğrusu ben aşırı büyük beklentiyle başladığım bu kitapta istediğim reaksiyonu yakalayamadım.Lotte'ye de aşırı kızgınım bu da dipnot olarak kalsın :')