Hür irademle okuyorum ama ayılıp bayılmıyorum şhwşögwşçg. Bunu nasıl anlatayım bilemedim ilk kitap biraz daha watpaad tarzı hissettirdiği için iyiydi ama bu kitapta olaylar sanki 2x’te. Kötü desem tam kötü değil ama iyi de değil. Boş vakitlerimde okuyup eğleniyorum. Konusunda bahsedelim. Hayden oğlanlarla yaşamaya başlamıştır ama ejderha dişileri nadir olduğu için konsey onu diğer sürülerle de tanışmaya zorlar. Tabii Corbettler hemen oraya da atlar ve Hayden’ı açık açık tehdit ederler malum dişi ejderha doğursun diye tabii bizim ejderhalar direkt korur. Maddox ve Easton’ın hikayelerini travmalarını öğreniyoruz kitapta. Tacizci profesör haddini aşıyor bizim yakışıklı ejderhalar da duruma el atıyor. E tabii bizim kızı yine kaçıran kaçırana yine kaçırılıyor. Ya sabır. İkinci kitaba geldik artık dönüşür müsün Hayden seri bitiyor aaa.
Bataklıklardan Akzambaklara
"Bir milletin kaderi, sadece liderlerinin dehasına değil; o milletin içindeki her bir bireyin, öğretmenin, memurun, askerin ve köylünün omzundaki sorumluluk bilincine bağlıdır."
Selam selam selam! Bugün sizlere etkisinden çıkamadığım Grigory Petrov’un ölümsüz eseri Akzambaklar Ülkesi Finlandiya kitabından bahsetmek istiyorum. Bataklıklardan, kayalıklardan ve yoksulluktan ibaret olan Finlandiya’nın, adanmış bir avuç aydının öncülüğünde nasıl modern, müreffeh ve örnek bir ülkeye dönüştüğünün muazzam bir vesikasıdır bu kitap.
Kitabı bitirdiğimde, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün bu eseri neden askeri okulların müfredatına eklettiğini ve tüm gençliğe neden kesinlikle okunmasını tavsiye ettiğini iliklerime kadar hissettim. Bu kitap, idealist bir ruhun bir coğrafyayı nasıl baştan aşağı değiştirebileceğinin en somut kanıtıdır. Okuyun, okutturun.
Ana hatlarıyla düşüncelerim bu kadardı şimdi ayrıntılara geçelim:
Eserin merkezinde Snelman adlı bir halk önderi yer alıyor, kendisine halk öğretmeni diyebiliriz ama asıl mesleği akademisyenlik.
Snelman’ın felsefesi çok nettir: Halkı cahil bırakıp yukardan bakarak aydın olunmaz; aydın dediğin, halkın içine karışıp onları yukarı çekendir. Kitap boyunca öğretmenlerin, din adamlarının, doktorların ve hatta kışladaki subayların birer "kültür elçisi" gibi çalışarak toplumu nasıl eğittiğini okuyoruz. Petrov bize, kalkınmanın sadece fabrikalar kurmakla değil, zihinleri inşa etmekle başladığını muhteşem bir dille anlatıyor.
Kitapta beni fazlasıyla etkileyen 4 kısıma/başlığa da değinmek istiyorum.
1-)Toplumsal Seferberlik Ruhu: Kitapta sadece devlet adamlarının değil; köylünün, işçinin ve annelerin de bu büyük değişimde nasıl birer tuğla taşıdığı harika işlenmiş. Sorumluluk sadece yöneticilerde değil, toplumun her bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
1=Tepe Sarayburnu: (Ayasofya Topkapı sarayı ve Sultanahmet Camii) bulunur. öncesinde Ana tanrıça tapınağı, Artemis tapınağı Ve Mitra Dini izleri burada yer alır .Kutsal tepelerden biridir. Yerebatan sarnıcı da bu bölgede gezgin Petrus Gillius tarafından ortaya çıkarılmış İstanbul’da 60’ın üzerinde sarnıç var.
2=tepe Çemberlitaş: Üzerinde güneş tanrısı bulunurdu. Nuruosmaniye camii ile taçlandırıldı.
3=tepe Beyazıt: dev boyutlu zafer takı bulunurdu. Boğa meydanı Forum Tauri Pluta ve Hera tapınakları yine bölgede yer almıştır. şu anda Beyazıt ve Süleymaniye camii yer alır
4=tepe Fatih camii: on iki tanrı tapınağı on iki havari kilisesi yer alır şu anda Fatih cami süslemektedir.
5=tepe yavuz selim: Maria Pammakaristos kilisesi yer almıştır Fethiye cami ve bir kısmı müze yapılmıştır. Ayrıca bölgede yavuz sultan selim camii bulunur.
6=tepe Edirnekapı: En yüksek tepe Blakhernai sarayı tekfur sarayı ve kariye kilisesi bulunur
7=tepe Koca Mustafa paşa: Mokios sarnıcı ve Acadius sütunu bulunur. Aya Andrea Entikrisi kilisesi yer alır. şu an apartmana dönüştürülmüştür.
Önemli bilgi : İstanbul ve Roma Yedi tepe üzerine kurulmuştur. Kehanetlere konu olmuş seçilmiş kutsanmış bir şehirdir.7 kutsal sayı olarak ifade edilir.
1=360 yılında Konstantin’in oğlu Konstantius tarafından inşa edilmiş Megale Ekklesia (Büyük Kilise ) adı verilmiştir. Aziz Yohannes Khrysostomos’un halk üzerindeki etkisine kızan imparatoriçe AElia Eudoxia imparator Arcadius kışkırtmış galeyana gelen halk tarafından kilise yakılmıştır.
2=415 yılında II Theodosius mimar Ruffinos yeniden inşa ettirmiş 13 ocak 532 de Nika isyanıyla yıkılmıştır. Justinyanus kaçmayı düşünmüş eşi kraliçe Theodor’a sayesinde Got süvarileri isyancıların üzerine salınmış tarihçi Prokopius göre 30bin isyancı kılıçtan geçirilmiştir.(Bizans’ta
Bitti. 
Kutü'l-Amare Kahramanı Hatıratını Enver Paşanın kendinden 2 yaş küçük amcası Halil Paşanın ve onun nezdinde Tüm Osmanlı Subay ve askerlerinin cesaret, fedakarlık vatan sevgisiyle acılara ölümlere gülerek koşarak giden destansı hayatları olarak yorumluyorum. Fakir ve yoksul Türk çocuklarının Osmanlının askeri yatılı mekteplerinde başlayan ve koskoca bir İmparatorluğun her köşesinde savaşarak sona eren gemgenç hayatları...
Alıntıları çıkarırken biraz zorlandım. Çünkü Hatırat olduğu için anlam bütünlüğünü bozmamak için uzun alıntılar çıkarmak zorunda kaldım. Çünkü bu bir roman değildi, bu bir öyküde değildi bu gerçek kahramanların gerçek hatıratıydı. Bu yüzden sevgili okur kardeşlerim bu hatıratta yazan kahramanlıkları, acıları, çileleri, fedakarlıkları vatan sevgisini daha iyi anlatmak için gerçek resimler ve videolar paylaştım. Başlık yorumları yaptım. Duygulandığınız tahmin ediyorum..
Kutü'l-Amare Kahramanı veda ederken her zamanki gibi tüm hatıratı kapsayacak kendimce çıkardığım anafikir alıntıyı paylaşıyorum.
"Şimdi artık hem hür bir vatanda serbest bir vatandaş hem de bütün bu hatıralarla yaşayan bir eski askerim. O hatıralar ki mektepten, Abdülhamit'in mahkemelerinden başlar. Makedonya'ya, Tunus'a, Trablusgarp'a İran'a, Kafkasya'ya, Irak'a, Dağıstan'a, Türkistan'a kadar uzanır. Bazen bakarım, bunlar bir hayata sığmayacak şeyler gibi görünür. Ama sığdı işte. ve ben bunların hepsini yaşadım. daima hareketli, daima mücadeleci olarak. Hiçbir zaman, hiçbir yenilgi kabul etmedik. Ümit, heyecan, karar gücü, ihtiras ve hayat ufkumuzun genişliği sınırsızındı. Hayatımın bu akışından memnunum". Kutü'l-Amare Kahramanı 
Halil Kut Paşa sayfa 243 Timaş Yayınları.........
Kutü'l-Amare Kahramanı Hatıratını Enver Paşanın kendinden 2 yaş küçük amcası Halil Paşanın ve onun nezdinde Tüm Osmanlı Subay ve askerlerinin cesaret, fedakarlık vatan sevgisiyle acılara ölümlere gülerek koşarak giden destansı hayatları olarak yorumluyorum. Fakir ve yoksul Türk çocuklarının Osmanlının askeri yatılı mekteplerinde başlayan ve koskoca bir İmparatorluğun her köşesinde savaşarak sona eren gemgenç hayatları...
Alıntıları çıkarırken biraz zorlandım. Çünkü Hatırat olduğu için anlam bütünlüğünü bozmamak için uzun alıntılar çıkarmak zorunda kaldım. Çünkü bu bir roman değildi, bu bir öyküde değildi bu gerçek kahramanların gerçek hatıratıydı. Bu yüzden sevgili okur kardeşlerim bu hatıratta yazan kahramanlıkları, acıları, çileleri, fedakarlıkları vatan sevgisini daha iyi anlatmak için gerçek resimler ve videolar paylaştım. Başlık yorumları yaptım. Duygulandığınız tahmin ediyorum..
Kutü'l-Amare Kahramanı veda ederken her zamanki gibi tüm hatıratı kapsayacak kendimce çıkardığım anafikir alıntıyı paylaşıyorum.
"Şimdi artık hem hür bir vatanda serbest bir vatandaş hem de bütün bu hatıralarla yaşayan bir eski askerim. O hatıralar ki mektepten, Abdülhamit'in mahkemelerinden başlar. Makedonya'ya, Tunus'a, Trablusgarp'a İran'a, Kafkasya'ya, Irak'a, Dağıstan'a, Türkistan'a kadar uzanır. Bazen bakarım, bunlar bir hayata sığmayacak şeyler gibi görünür. Ama sığdı işte. ve ben bunların hepsini yaşadım. daima hareketli, daima mücadeleci olarak. Hiçbir zaman, hiçbir yenilgi kabul etmedik. Ümit, heyecan, karar gücü, ihtiras ve hayat ufkumuzun genişliği sınırsızındı. Hayatımın bu akışından memnunum". Kutü'l-Amare Kahramanı Halil Kut Paşa sayfa 243 Timaş Yayınları.........
İntibahDüşünce
İntibah, sadece geçmiş yüzyılın İstanbul'unda geçen bir aşk hikayesi değil; hırsın, kıskançlığın, şefkatin ve en nihayetinde kaçınılmaz bir pişmanlığın evrensel öyküsüdür. Kendi elleriyle ördüğü hapishanede hür olduğunu sanan insanoğlunun zamansız bir aynasıdır. Kitap bittiğinde okuyucunun zihninde tek bir cümle yankılanır: Kader, insanı bazen kendi zaaflarıyla vurur.
Abum Rabum üzerine…
İskender pala, tarihi bilgileri harmanlayarak Hz İbrahim’i 3 ilahi dinde nasıl anlaşıldığına dair polisiye tarzında kurgulayarak akıcı bir şekilde romanını bizlere sunmuş. Özellikle ilk başta Hz İbrahim nasıl bu kadar önemli olabilir derken yazar ilerleyen bölümlerde perdeleri aralayarak temelinde medeniyet çatışması ve doğu-batı üstünlüğüne vurgulama yaptığını gördük. Beni en çok etkileyen kısım ise Hz İbrahim’in oğlunu kurban etmesinde yahudi ve hristiyanların hür bir kadın olan Sare’den olan İshakı kabul ederken Müslümanların Hacer’den olma İsmaili kabul etmesi ve diğer iki dinin soy üzerinden köleler ancak hürlere hizmet eder bakış açısını günümüze kadar kültürel, sosyal, bilimsel her alanda hissettirmeye çalışmasını fark ettiğimde oldu. Yazar bunu okuyucuya net bir şekilde ifade ederek aydınlatma yaşattığını düşünüyorum. Bu romanı okuduktan sonra güncel dünyaya farklı perspektifle bakmayı öğreniyorsunuz diyebilirim…