Füsun 'dan uzaksam, dünya, tıpkı parçaları karmakarışık olmuş bir bilmece gibi beni huzursuz ederdi .Füsun'u görünce bilmecenin ,her şeyi bir anda yerli yerine oturduğunu hisseder ,dünyanın anlamlı ve güzel bir yer olduğunu hatırlayarak rahatlardım.
Umarım ahlak kurallarının hızla değişeceği bir zaman gelir. O zaman böyle bir itaatkarlık , yine her günü kendimiz için değil, başkalarının düşünceleri uğruna yaşama durumu da son bulur herhalde .
O hep aklımdaydı ; çünkü ona olan sevgim gün ışığında dağılıverecek bir sis ya da yağmur yağınca yıkılıverecek bir kumdan kale değil ,mermer üzerine yontulmuş bir yazıydı ki mermer var olduğu sürece silinmezdi.