Romanı Romancıdan Dinle, Kuramcıdan Değil!
Kundera'nın bu kitapta öne sürdüğü çok güçlü iki tezden söz etmek lazım:
1. Avrupa insanlığı anlamak için önemli, kültür tarihine vakıf olabilmek içinse merkezidir (Avrupamerkezcilik).
2. Avrupa'yı anlamaksa sadece bilim ve felsefeye değil, aynı zamanda edebiyata nüfuz etmekle mümkündür.
Dolayısıyla Descartes'la başlayıp Husserl ve Heidegger'e uzanan özne düşüncesi, yani felsefe, çok daha öncesinde ve çok daha derinlemesine edebiyatçılar tarafından masaya yatırılmış vaziyettedir. Şu halde Descartes'ı okumak ne kadar elzemse, Don Kişot'u okumak da o kadar kaçınılmazdır.
Kundera roman üzerine geliştirdiği düşünceleri kitap haline getirmek için farklı zamanlarda verdiği ropörtajlara ve çevirmenlere kılavuz olarak hazırladığı küçük sözlüğe da yer açmış kitabında. Bunun yerine Don Kişot'un önemini tartıştığı ilk yazıyı geliştirerek ulaşmış olsa bu metne, Roman Sanatı edebiyat eleştirisi alanında yazılan en iyi metinlerden biri olabilirdi.
Ama bir yamalı bohça olarak kalmış ne yazık ki...
Edmund Husserl, Paris Konferansları’nda Descartes’ın Meditasyonlar’ından yola çıkar.
Descartes’ın şüphe yöntemini önemli bulur fakat onun eksik kaldığını söyler.
Descartes’a göre varlığımızın temeli “düşünen ben”dir. Burada düşünme sadece zihinsel kalır. Husserl’e göre bu yeterli değildir. Çünkü bütün deneyimlerimizin merkezinde bilinçli bir ben, yani “ego” vardır.
Husserl’e göre, fenomenolojide bu ego, nesnelerin nasıl bilinçte göründüğünü, hangi anlam katmanlarıyla bize sunulduğunu ortaya koyar. Yani bilinç ve anlam, bu ego aracılığıyla şekillenir.
Bu arada fenomenoloji Husserl’in geliştirdiği bir yöntemdir. Burada amaç bilincimizin deneyimlendiği şeyleri olduğu gibi, bilince nasıl göründükleri haliyle incelemektir.
Burada Husserl “epokhe” adını verdiği bir yöntem kullanır. Epokhe, gündelik hayatta doğal olarak kabul ettiğimiz bazı kabulleri geçici olarak askıya almak (paranteze almak) anlamına gelir. Böylece önyargılardan ve deneyimlerden arınmış bir şekilde inceleme yapılabilir.
Özgürlüğün ağır yükü ve yabancılaşmanın anatomisi..Felsefe
Sartre’ın 1943 tarihli magnum opus’u Varlık ve Hiçlik, 20. yüzyıl felsefesinin en sarsıcı metinlerinden biri, ayrıca felsefeciler bilirler ki varoluşçuluğun ise adeta kutsal kitabıdır. Ancak bu eser,
Modern insan ( 20.yüzyıl Avrupa'sı kastedilmektedir.) hasta,kendi içine kapanmış, hapsolmuş : Tekbenci (solipsizm) korkunç yaratıklar , Modern insanın zihninde yaşayan Erlebnis ( Yaşantılar bilinçleri dolduran küçük varlıklar) halkını dünyadan koparmayı başardı. Ve macera başladı.
Bilincin içinde sürekli bir mücadelede görevli olan Edmund bilinci kurtarabilecek mi?
Sahi Ona bu görevi kim verdi? Filozof Husserl.
Ne bekliyorsun? Bilincin kurtulmayı bekliyor.
FENOMENOLOJİ
(Felsefe)
Eren Murat Dinçer
Varlık ve Zaman
Bu kitabı gerçekten anlayan kaç kişiyiz? Bu konuda derin ve verimli bir analiz hazırladım. Bu inceleme, Heidegger’in Varlık ve Zaman’ını ilk kez okuyacaklar için değil; metni fenomenolojik ve