h

O ana dek hiçbir ilahi kelam, hiçbir tanrısal alamet, hiçbir semavi işaret ulaşmamıştı kendisine. İlahi olan hiçbir şeye inanmamıştı. Hep dinsiz olmuş, rahiplerle ve ruhlarının ölümsüzlüğüyle tatlı tatlı dalgasını geçmişti. Bu hayatın ötesinde bir hayat yoktu ona göre; hayat o anda ve oradaydı, sonrasıysa sonsuz kör karanlıktı. Oysa kızın gözlerinde gördüğü şey ruhtu... hiçbir zaman ölmeyecek olan ebedi ruh.
Reklam

h

, bir kitap okudu
8/10
·164 syf.·
3 günde okudu
·
Okunma: 12 Ekim 2024 00:00
·
2024 2. kitabı
Haruki Murakami
6.7/10 · 7,4bin okunma
o zaman anladım; biz harika yol arkadaşlarıydık ancak sonunda her birimiz kendi rotasında gidecek yalnız bir metal kütlesinden başka bir şey değildik. uzaktan bakınca kayan yıldızlar kadar güzel görünüyorduk. gerçekte ise tek başımıza uzaya hapsolmuş, hiçbir yere gidemeyen tutsaklar gibiydik. ancak iki uydunun yörüngeleri tesadüfen kesişince bir araya gelebiliyorduk. hatta birbirimize duygularımızı bile açabilirdik. sadece bir anlığına. hemen sonraki an ise mutlak bir tek başınalığa doğru savrulacaktık. günün birinde yanıp yok oluncaya dek.
Sayfa 131