Yusuf Akman
@hysf
hiç kimse durumundan hoşnut değil, ama herkes aklından hoşnut.
Şu anda okuduğu kitap
örneğin çeklere söverdin, sonra almanlara, ardından yahudilere; üstelik ayrım yaparak değil, her konuda söverdin ve sonunda senin dışında kimse kalmazdı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
bu arada özgüvenin öylesine büyüktü ki, tutarlı davranma zorunluluğu hissetmiyor, ama yine de haklılıkta diretmekte vazgeçmiyordun.
hiç kimse durumundan hoşnut değil, ama herkes aklından hoşnut.
insan kendi mutlu halinden yalnız kendinin haberdar olmasıyla yetinmez. herkesi haberdar etmek ister. hatta bir adam mutlu değilse bile, halkı kendi mutluluğuna inandırmak için hilekarlığa ve yalancılığa bile girilebilir.
ağlamak uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son gücün çığlığır. ağlayamadığımız zamanlar, bizde o gücün de yok olduğu zamanlardır ki, onun yerine geçen etkili sessizlik, en şiddetli acının yarattığı göz yaşlarından daha yakıcıdır.
