Zaman zaman çok yalnızım Kalbiye
Bugün ağlayarak kurabiye yerken,
Çay fincanında kendimi seyrederken
Çay beni içti, ben de çayı Kalbiye
Ruhumdan çaylar aktı saatlerce
Kalbimi de büyüttüm sonunda
Artık bazen gözlerime tırmanıp bakıyor sokağa
Kirpiklerime tutunuyor, o ince parmaklıklara
Öyle çok büyüdü yani, görsen şaşarsın.
Kalbim sanırım büyüyünce
Sokaklarda ağlayan biri olacak
Her şeyin bir açıklaması yoktur çünkü bazı şeylerin bir nedeni de yoktur. Sevginin bir nedeni yoktur mesela. Bakkalın önünde ip atlayan çocukları, kaldırımda açan çiçeği, sokakta öylece duran tekir kediyi neden sevdiğimin bir açıklaması yoktur. Ortada hiçbir şey yokken kalbimin bazı insanlara ısınamamasının, yeni tanıdığım birinin gülüşünü sıcak bulmamın bir nedeni yoktur. Güneşli bir günde bile içime ansızın giren sıkıntının, hiç bilmediğim bir dilde söylenen o şarkıyı defalarca dinleyecek kadar sevmemin nedenini de bilmem. Bu yüzden her şeyin bir açıklaması yoktur. Zaten kelimeler de her şeyi anlatmaya yetmez. Bazı şeyler nedensizce güzeldir çünkü.